4. Hukuk Dairesi 2024/97 E. , 2024/6688 K. "" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2020/256 Esas, 2023/223 Karar HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre…
**4. Hukuk Dairesi 2024/97 E. , 2024/6688 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2020/256 Esas, 2023/223 Karar HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkili bankanın Keçiören şubesinde ana kasadan sorumlu veznedar olarak görev yaptığını, 27.08.2004 tarihinde bankaya gönderilen bir miktar parayı davalının teslim aldığını, aynı gün bu paranın bir kısmının kasada bulunmadığının tespit edildiğini, davalı hakkında Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/337 esas ve 2004/387 sayılı kararı ile zimmet suçundan ceza yargılamasının devam ettiğini belirterek, zimmete konu 88.738,20 TL'nin dava tarihinden işletilecek temerrüt faizi ile beraber davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesinde; 27.08.2004 tarihinde görev yaptığı bankaya gelen 300.000,00 TL'nin tarafınca teslim alındığını, ancak aynı gün müdür yardımcısının mola vermesini teklif etmesi üzerine kısa bir süre kasadan ayrılması neticesinde 60.000,00 TL'nin kasadan alındığının tarafınca tespit edildiğini, banka yöneticilerinin hemen durumu adli makamlara bildirmeleri gerekirken 4 gün geçtikten sonra şikayette bulunduklarını, isnat edilen eylemle bir ilgisinin olmadığını, olayda kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 29.09.2015 tarihli ve 2014/633 Esas, 2015/514 Karar sayılı kararıyla; davalı hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine beraat kararı verildiği, beraat kararındaki tespitlerin hukuk hâkimini bağladığı, dava konusu paranın kasada bulunmamasının nedeninin tespit edilemediği, bankanın zarara uğramasında davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.