10. Hukuk Dairesi 2022/8862 E. , 2023/8032 K. "" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2022/277 E., 2022/589 K. DAVA TARİHİ : 19.07.2013 KARAR : Kısmen Kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen meslek hastalığından kaynaklı manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21’inci Hukuk Dairesi‘nce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurul…
**10. Hukuk Dairesi 2022/8862 E. , 2023/8032 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2022/277 E., 2022/589 K. DAVA TARİHİ : 19.07.2013 KARAR : Kısmen Kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen meslek hastalığından kaynaklı manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21’inci Hukuk Dairesi‘nce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu tarafından direnme kararının bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait iş yerindeki çalışmalarından dolayı meslek hastalığına yakalandığından bahisle 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; bel fıtığı rahatsızlığının belirsiz ve riskli bir hastalık olduğunu, kimi zaman çok küçük yanlış bir hareketin dahi bu hastalığa yol açabildiğini, söz konusu rahatsızlığın müvekkili davalı şirket işyerinde ve yaptığı iş dolayısıyla meydana geldiğinin açık, net olarak ispat edilmesinin zaruri olduğunu, kendilerinin sorumluğulunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2016 tarih ve 2015/1232 Esas, 2016/146 sayılı kararıyla; davacının tutulduğu hastalığın meslek hastalığı olduğu, hastalığın meydana gelişinde davacının %10, davalının ise %80 oranında kusurlu olduğu, kaçınılmazlığın zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelişinde %10 oranında etkili olduğu, davacının tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının ise %0 olduğundan bahisle 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1.İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Yargıtay (Kapatılan) 21'inci Hukuk Dairesi'nin 26.09.2017 tarih ve 2016/18901 Esas, 2017/6811 Karar sayılı kararı ile davacı lehine hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğundan bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı İlk Derece Mahkemesince verilen 18.01.2018 tarih 2017/645 Esas, 2018/8 Karar sayılı kararla direnme kararı verilmiştir. C. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25.01.2022 tarih, 2019/(21)10-324 Esas, 2022/45 Karar Sayılı Kararı