2. Hukuk Dairesi 2013/2033 E. , 2013/26007 K. "" MAHKEMESİ :Karşıyaka 2. Aile Mahkemesi TARİHİ :26.11.2012 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; tazminat ve nafaka miktarları yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.11.201…
**2. Hukuk Dairesi 2013/2033 E. , 2013/26007 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Karşıyaka 2. Aile Mahkemesi TARİHİ :26.11.2012 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; tazminat ve nafaka miktarları yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.11.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Temyiz eden davacı karşı davalı K.A.vekili Av..... duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi gönderdiği ancak bu dilekçede duruşmanın erteleme isteğinin olmayıp lehlerine karar verilmesinin talep edildiği görüldü. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır. 3-Davacı-davalı kadının, Almanya'da yaşadığı emekli maaşı ile sosyal yardım aldığı ve bankada 90.000 Euro hesabının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının oluştuğundan söz edilemez. Açıklanan sebeple davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.11.2013(Salı)