13. Hukuk Dairesi 2013/25676 E. , 2014/8429 K. MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 29/05/2013 NUMARASI : 2012/967-2013/371 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı Belediye, davalılar ile arasında temizlik hizmet sözle…
**13. Hukuk Dairesi 2013/25676 E. , 2014/8429 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 29/05/2013 NUMARASI : 2012/967-2013/371 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı Belediye, davalılar ile arasında temizlik hizmet sözleşmesi olduğunu, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden Ö. Ö.'un işçi alacakları nedeniyle, iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını ve ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, kurum zararının 8.460,40TL oduğunu beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, 8.460,40TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılardan N.. Ş.., cevap dilekçesi sunmamış; diğer davalı B. P. Tem.İnş.Nak.Gida.Tur.San.ve Tİc.Ltd.Şti ise davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, Belediye tarafından ödenen işçi alacaklarından, asıl işveren davacı Belediye ile davalıların yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulü ile hüküm kurulmuş ise de, davalılar ile Belediye arasında imzalanan hizmet sözleşmelerinin eki olan teknik şartnamenin 12. maddesinde, “yüklenici, sözleşme kıdem tazminatı gibi işçi haklarından ve işçi arasındaki ihtilaflardan kendi sorumlu olacaktır” hükmü açıkça belirtilmiştir. Buna göre, sözleşmenin eki olan şartnamelerde bu şekilde açık hüküm bulunan davalılar yönünden, davacı Belediye ve davalıların yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulüne olanak yoktur. Tarafların serbest iradeleri ile düzenlemiş oldukları sözleşme ve şartname hükümleri tarafları bağlayacağından, hizmet sözleşmelerinde yüklenicinin sorumluluğuna ilişkin bu şekilde açık hüküm olan hallerde, davacı Belediyenin asıl işveren olarak ödemiş olduğu miktarın tamamını ilgili davalıdan rücuen tahsilini talep edebileceğini kabul etmek gereklidir. O halde, mahkemece taraflar arasındaki hizmet sözleşmelerinin eki olan şartnamelerde, dava konusu işçi alacakları nedeniyle yüklenicinin sorumlu olduğunun düzenlendiği davalılar yönünden, davacı Belediyenin asıl işveren olarak ödemiş olduğu miktarın tamamını davalılardan rücuen tahsilini talep edebileceğinin, bu hususta hüküm bulunmayan davalılar yönünden ise, davacı Belediye ve davalı yüklenicinin, kararda olduğu gibi yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulü ile, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilerek, tüm davalılar yönünden yarı oranda sorumluluğun kabul edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. 2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Davacı tarafından temyiz olunan kararın 1. bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.