22. Hukuk Dairesi 2013/14162 E. , 2014/16232 K. "" MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi TARİHİ : 02/04/2013 NUMARASI : 2012/592-2013/505 Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davalı iş yerinde 1985 - 2012 yılları arasında çalışan ve emekli olan müvekkilinin 2000 yılından 2007 yıl…
**22. Hukuk Dairesi 2013/14162 E. , 2014/16232 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi TARİHİ : 02/04/2013 NUMARASI : 2012/592-2013/505 Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davalı iş yerinde 1985 - 2012 yılları arasında çalışan ve emekli olan müvekkilinin 2000 yılından 2007 yılına kadar her yıl için 30 gün izin kullanması gerekirken, bulunduğu serviste eleman yetersizliğinden dolayı hak ettiği izinlerinin kullandırılmadığını, müvekkilinin belirtilen yıllardan dolayı 240 gün izin alacağının mevcut olduğunu beyanla yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının İş Kanunu'na tabi çalışmakta iken 13.07.2012 yılında 2012 yılına ait izin ücreti alarak emekli olduğunu, daha önceki yıllara ait izin ücretlerinin Maliye Bakanlığının 13.04.1995 gün ve 7498 genelgesi gereği ödenmesinin mümkün olmadığını, davacının müvekkil idarede geçici olarak çalıştığı sürelerin düşülerek hesaplanması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu yıllık ücretli izin alacağının kabulüne hükmedilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin 200o- 2007 yıllarına ilişkin yıllık iznini kullanıp kullanmadığı noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir. Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.