21. Hukuk Dairesi 2016/13184 E. , 2017/1417 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği d…
**21. Hukuk Dairesi 2016/13184 E. , 2017/1417 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R Dava; davacının 15.07.2002 – 10.02.2004 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 28.01.2014 Tarih ve 2013/231 E, 2014/1311 K sayılı bozma kararı ile eksik inceleme yapıldığından bahisle bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece son olarak davanın reddine karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalıya ait eczanede kalfa olarak çalıştığını iddia eden davacı adına davalıya ait işyerinden 10.02.2004 – 27.01.2005 tarihleri arasında davalı Kurum'a çalışma bildirildiği, davalıya ait işyerinin 10.02.2004 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, İl Sağlık Müdürlüğü tarafından davalının 02.03.2000 tarihinde eczane açtığının, 23.06.2006 tarihinde de eczaneyi kapattığının bildirildiği, vergi dairesi tarafından da davalının 08.02.2000 – 23.06.2006 tarihleri arasında vergi kaydının olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Somut olayda; her ne kadar mahkemece davalıya ait işyerinin 10.02.2004 tarihinden sonra 506 sayılı Yasa kapsamında olduğu ve davacının çalışmalarının ispat edilemediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmişse de; İl Sağlık Müdürlüğü tarafından davalının 02.03.2000 – 23.06.2006 tarihleri arasında eczane işlettiği ve vergi dairesi tarafından da 08.02.2000 – 23.06.2006 tarihleri arasında vergi kaydının olduğu bildirilmiş, böylece davalıya ait işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınmadan önce de faaliyette olduğu ispatlanmıştır. Öte yandan; komşu işyeri tanıkları ile davalı tanıklarından ...'in beyanları dikkate alındığında davacının talep ettiği dönemde davalıya ait eczanede çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.