4. Hukuk Dairesi 2013/12931 E. , 2014/7254 K. MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 21/03/2013 NUMARASI : 2007/246-2013/92 Davacı A.. Ş.. vekili Avukat M.. O.. tarafından, davalı A.. U.. aleyhine 06/12/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar…
**4. Hukuk Dairesi 2013/12931 E. , 2014/7254 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 21/03/2013 NUMARASI : 2007/246-2013/92 Davacı A.. Ş.. vekili Avukat M.. O.. tarafından, davalı A.. U.. aleyhine 06/12/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava; haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalı ile aralarında çıkan tartışma sonucunda ayağının kırıldığını belirterek maddi ve manevi zararlarının tazminini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının yaralanması ile davalının eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1000 Esas, 2010/91 Karar sayılı dosyasıyla, davaya konu olay nedeniyle, kemik kırığı olacak şekilde kasten yaralama suçundan davalının cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün Yargıtay tarafından da onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır. Kural olarak, ceza mahkemesinin kararları hukuk mahkemesini bağlayıcı nitelikte değildir. (818 s. BK m.53, 6098 s.TBK m. 74). Ancak, ceza yargılamasında belirlenen maddi olgu hukuk hakimi yönünden de bağlayıcıdır. Bu anlamda olmak üzere, ceza yargılaması neticesinde davalının davacıyı kemik kırığı olacak şekilde kasten yaraladığı belirlenmiş olup; hukuk yargılamasında, aksinin kabulü mümkün değildir. Şu durumda, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 ve 47.maddeleri uyarınca işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, maddi ve manevi tazminata ilişkin talebin tümden reddi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.