12. Ceza Dairesi 2017/8402 E. , 2019/4533 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üze
**12. Ceza Dairesi 2017/8402 E. , 2019/4533 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hüküm kurulurken adli para cezasının belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanmayıp, adli para cezasının tam gün karşılığı gelen miktarın tek tek hükümde gösterilmesi suretiyle TCK 61/8. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1-2-3-4. paragraflarının çıkartılarak yerine; -Sanığın üzerine atılı sübut bulan taksirle yaralama suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla suçun işleniş biçimi, sanığın kusur durumu, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince takdiren asgari hadden uzaklaşılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, -Katılanda kemik kırığı oluşacak biçimde yaralandığından 5237 sayılı yasanın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılarak sanığın 270 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, -Sanığın sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri hafifletici neden kabul edilerek cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, -Sanığa verilen cezadan başkaca indirim ve artırım yapılmasına kanunen ve takdiren yer olmadığına, -Sanığa verilen 225 gün adli para cezasının sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak TCK 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den çevrilerek sanığın 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, paragraflarının eklenmesiyle, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.