17. Hukuk Dairesi 2016/16906 E. , 2019/8323 K. MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, davalının, 27/09/2008 tarihinde, idaresindeki trafik sigortasız araçla karıştığı çift taraflı trafik kazasında, karşı motosiklet sürücüsünün yaralandığını ve malul kaldığını, d…
**17. Hukuk Dairesi 2016/16906 E. , 2019/8323 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, davalının, 27/09/2008 tarihinde, idaresindeki trafik sigortasız araçla karıştığı çift taraflı trafik kazasında, karşı motosiklet sürücüsünün yaralandığını ve malul kaldığını, davacı kurum tarafından 11.303,00 TL ödeme yapıldığını, Bursa 3. İcra Md.nün 2014/4082 sayılı takip dosyası ile yapılan takibe davalı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu beyanla itirazın iptali, takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı süresinde cevap vermemiş, sonrasında vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalının Bursa 3. İcra Md.nün 2014/4082 E sayılı icra takibine yaptığı itirazın kısmen iptaline, icra takibinin 11.303,00 TL asıl alacak, 52,95 TL işlemiş faiz ile birlikte toplam 11.355,95 TL üzerinden takip tarihinden itibaren asıl alacağa işleyecek yasal faizi ile birlikte devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kaza yapan aracın zorunlu mali mesuliyet sigortasının bulunmaması sebebiyle üçüncü kişiye ödeme yapan davacı ...'nın aracın sürücüsünden ödediği tazminatı itirazın iptali şeklinde rücuen tahsili isteminden ibarettir. 1-10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilmeyen bir yükümlülüğünün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevap verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.-389.maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294-297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HMK 297/II maddesinde; hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır. Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur. Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır. Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 17.03.2016 tarihli kısa kararında hem "Davanın kabulü ile” ve hem de “Davanın kısmen kabulü ile” denildiği halde, gerekçeli kararda “Davanın kısmen kabulü ile” şeklinde yazıldığı görülmektedir. Bu durum HMK'nin 294/3.maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir. 2-Bozma ilamının neden ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.