10. Hukuk Dairesi 2016/6501 E. , 2016/7898 K. "" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, 06.04.2007 tarihli iş kaza…
**10. Hukuk Dairesi 2016/6501 E. , 2016/7898 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, 06.04.2007 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirden oluşan Kurum tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı işveren şirketi % 70, davalı Belediyeyi % 10, sigortalıyı ise % 20 oranında kusurlu kabul eden rapora itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. 5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 9-10, 26 ve 87. maddesidir. Eldeki davaya konu somut olayda, kazalının ...'nde şoför olarak çalıştığı, kaza tarihinde ... sınırları içinde bulunan Tarımsal Kalkınma Kooperatifine ait inşaata hazır beton götürdüğü, pompa ile temele harç dökülürken pompanın tıkanması üzerine sigortalının gözüne harç gelmesi ile yaralandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan 12/05/2015 tarihli kusur raporunda, davalı ....'nin %70 oranında, davalı ... alt işverenle sahada yapılan gerekli önlemlerinin alınıp alınmadığını etkin bir şekilde denetlememesi beton dökümüne nezaret etmemesi nedeniyle %10 oranında kusurlu bulunduğunu, iş yerinde karşı karşıya olduğu muhtemel kaza risklerini bilecek yaşta ve basınçla çalışan ekipman kazanın yanında durarak dikkat ve özeni göstermediği, tıkanıklık olduğunu anladığında pompa aracının operatöründen durdurulmasını istememesi nedeniyle sigortalının %20 oranında kusurlu bulunduğu belirtilmiştir.