3. Hukuk Dairesi 2023/2546 E. , 2024/481 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1992 E., 2022/1708 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/255 E., 2022/306 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine kara
**3. Hukuk Dairesi 2023/2546 E. , 2024/481 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1992 E., 2022/1708 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/255 E., 2022/306 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; davalı şirketin Ereğli bayisinden 2018 yılı Haziran ayında Yağanoyem adlı yemden 120 adet süt pelet yemi ve 10 adet buzağı yemi aldığını, bu yemleri 07.07.2018 tarihinde ineklerine yedirdiğini ve ineklerinin yemi yedikten sonra fenalaştıklarını, hemen veteriner çağırdığını, tüm çabalara rağmen 6 adet inek ve 1 dana olmak üzere toplam 7 hayvanının öldüğünü, hayvanların ölüm sebebinin davalıdan satın aldığı yem olduğunu, bu hususun veteriner raporu ile de sabit olduğunu, yemlerin son kullanma tarihinin geçtiğini ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL maddi zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; şirketin hiç bir zaman tarihi geçmiş yem satmadığını, yemlerin üretim tarihinin 2018 yılı olduğunu, yemler üzerindeki 2010 yılı ibaresinin sehven kaldığını, dava konusu olaydan sonra davacı tarafından yine kendi yem firmalarından yeniden yem alındığını ve davacı tarafından tüketildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; uyuşmazlık konusu yemlerden alınmış numune mevcut olmadığından bilirkişi incelemesi yaptırılamadığı, davacının 7 büyükbaş hayvanının telef olmasının nedeninin davalı tarafından imal edilen yemden kaynaklandığı hususunun belirlenemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili; dava dilekçesini tekrar ederek hayvanların gıda zehirlenmesi geçirdiklerinin veteriner hekimin raporu ile de sabit olduğunu, söz konusu yemlerin hayvanlara yedirildiği ve hayvanların yemleri yedikten sonra zehirlendiği hususunun dinlenen görgü tanıkları ile sabit olduğunu, yem çuvallarının üzerindeki bilgi kağıdında yemlerin üretim tarihinin 21.06.2010 olarak belirtildiği, yemin depolama ömrü 3 ay olup 3 ay içerisinde tüketilmesi gerektiğini, bu yemlerin satış tarihinin ise 2018 Haziran ayı olduğunu, Mahkemece bilirkişi raporu aldırılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mevcut delillerin takdirinin ve kararın dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; istinaf nedenlerini tekrar ederek tanık beyanlarının da sabit olduğunu, eksik inceleme ile hatalı karar verildiğini, bilirkişi incelemesi yaptırılmadığını, illiyet bağının bulunup bulunmadığının bilirkişi maarifeti ile araştırarak sonuca göre karar vermesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi 2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi 3. Değerlendirme Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine ve özellikle toplanan deliller ile hayvanların ölüm sebebinin davalıdan satın alınan yemler olduğunun ispat edilemediğinin, yanlız zehirlenerek öldüklerinin değil bu zehirlenmenin davalıdan satın alınan yemlerin yedirilmesi neticesinde gerçekleştiğinin de ispat edilmesi gerektiği, bilirkişi raporu aldırılmasının dosya bakımından yararsız olduğu ve tanık beyanlarının iddiayı ispata yetersiz olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.