7. Ceza Dairesi 2022/3547 E. , 2022/13572 K. "İçtihat Metni" 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 56/4-5 delaletiyle 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 820,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 4.080,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine dair MALATYA 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2021 tarihli ve 2021/423 esas, 2021/621 sayılı kararı aleyhin
**7. Ceza Dairesi 2022/3547 E. , 2022/13572 K.** **"İçtihat Metni"** 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 56/4-5 delaletiyle 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 820,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 4.080,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine dair MALATYA 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2021 tarihli ve 2021/423 esas, 2021/621 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.02.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2022 tarihli ve KYB. 2022-28923 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14/10/2019 tarihli ve 2019/14896 esas, 2019/12212 karar sayılı ilamında "Suça sürüklenen çocuk müdafinin, vekaletnameli avukat olmayıp zorunlu müdafi olarak atanması karşısında, suça sürüklenen çocuğa vekalet ücreti takdir edilmemesinde isabetsizlik bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,..." şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, katılan ..ile vekili Avukat ..arasında kurulmuş bir vekalet ilişkisi bulunmadığı, adı geçenin zorunlu vekillik kapsamında adli yardım görevi ifa ettiği anlaşıldığından, sanık aleyhine vekalet ücreti takdir edilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310.maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır. Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir. Eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir. Bu itibarla şahsi hak niteliğindeki vekalet ücretine yönelik Kanun Yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 06/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.