23. Hukuk Dairesi 2019/2970 E. , 2019/5358 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, kooperatif üyesi olduğunu, kooperatif tarafından 40 konut inşaatının yapılacağını, genel kurul kararı ile iki
**23. Hukuk Dairesi 2019/2970 E. , 2019/5358 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, kooperatif üyesi olduğunu, kooperatif tarafından 40 konut inşaatının yapılacağını, genel kurul kararı ile iki tane evin yapımından vazgeçildiğini, bu evlerin etrafında bulunan konutların arsa miktarının arttığını, ek arsa bedeli ödeyen ortakların bu konutlara sahip olabileceğinin kararlaştırıldığını, ek arsa bedelini ödediğini, kooperatif tarafından belediyeye yapılan başvurunun arsa üzerindeki hisse dağılımının eşit olması gerektiği gerekçesiyle başvurunun reddedilmesi üzerine kooperatif tarafından arsa paylarının eşit olarak belirlendiğini ileri sürerek ödediği fazla arsa payının iadesini faiz ve munzam zararı ile talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, arsa paylarının eşit olarak verilmesinin genel kurulda belirlendiğini ve davacının genel kurula katıldığını, itiraz etmediğini, açılan davaların reddedildiğini, davacının yaptığı ödemeyi yazılı belge ile ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 1994 yılı kooperatif defter kayıtlarının sunulmadığından ödemenin tespit edilemediği, davacı tarafından ödemeye dair belgenin sunulmadığı, arsa payı ve şerefiye bedeli olarak belirlenen paranın davalı tarafından tahsil edilmiş olmasının muhtemel olduğu, bu nedenle ödenen paranın davacının kendisine tahsisli ortak alana ilişkin belirlenen şerefiye bedeli olarak değerlendirildiği, 22.08.2004 tarihli genel kurulun 4. gündem maddesinde şerefiye tespit raporundaki alanların ortaklara özgülendiği, ancak imar mevzuatındaki sınırlamalar nedeniyle davacının fiilen kullanımında olan bahçenin adına tescil edilemediği, kooperatifin tahsis yükümlülüğünü yerine getirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili istinaf kanun yoluna götürülmüştür. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesi incelemesi sonucu; imar mevzuatından kaynaklanan nedenlerle tüm ortakların eşit paylı arsa sahibi bulunmalarından davalı kooperatifin kusurunun bulunmadığı, yönetim kurulu kararı ile davacı tarafından bedeli ödenen arsa payının tahsis edilmiş ve davacı tarafından çitle çevrilerek kullandıldığı gerekçesiyle istinaf başvurunun reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, yatırılması gereken harçlar peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.