4. Hukuk Dairesi 2015/15377 E. , 2017/5605 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/04/2014 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun'dan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten so…
**4. Hukuk Dairesi 2015/15377 E. , 2017/5605 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/04/2014 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun'dan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, ... Emniyet Müdürlüğü kadrosunda iken, 22/08/2011 tarihinde davalılar tarafından yaralanan dava dışı polis memuru ...'ya 2330 sayılı Kanun gereğince nakdi tazminat ödendiğini, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2011/422 esas 2013/169 karar sayılı ilamıyla davalıların cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek, ödenen 5.106,57 TL’nin rücuen tahsilini istemiştir. Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, dava dışı polis memuru ...’nın Ağır Ceza Mahkemesi’nde verdiği ifadesinde sürüklenerek götürülmek istendiği sırada, şahıslardan bir tanesinin ayağına dolanarak kendisini düşürdüğünü, dengesiz düştüğünden dolayı sağ elinin işaret parmağının kırıldığını beyan ettiğinden, söz konusu davalıların hangisinin polis memuru ...'yı yaraladığı sübut bulmadığından davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından, davalılar hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/422 esas ve 2013/169 karar sayılı ilamıyla memura karşı koyma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 18.Ceza Dairesi’ne gönderildiği, kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74. maddesi ( 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi ) uyarınca ceza mahkemesinin beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza dosyasının sonucu önem arz etmektedir. Şu durumda mahkemece, ceza davasının sonucunun beklenmesi ve ulaşılacak neticeye uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.