Ceza Genel Kurulu 2018/404 E. , 2021/184 K. "" Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi Mahkemesi :Ağır Ceza Hukuki alacağını tahsil amacıyla tehdit suçundan sanık ...’ın TCK’nın 150/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 106/1-1, 62/1, 53, 50/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna ilişkin Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.04.2016 tarihli ve 54-156 sayılı hükmün, sanık ve katılan ve…
**Ceza Genel Kurulu 2018/404 E. , 2021/184 K.** **"İçtihat Metni"** Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi Mahkemesi :Ağır Ceza Hukuki alacağını tahsil amacıyla tehdit suçundan sanık ...’ın TCK’nın 150/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 106/1-1, 62/1, 53, 50/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna ilişkin Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.04.2016 tarihli ve 54-156 sayılı hükmün, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 30.05.2018 tarih ve 2251-4191 sayı ile onanmasına karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 28.06.2018 tarih ve 208355 sayı ile; "Sanığın eyleminin, TCK 150/1. maddesi delaletiyle, TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturması ve 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile CMK'nun 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, Mahkemece CMK'nun 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur. CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 05.07.2018 tarih ve 2447-5052 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA GENEL KURULU KARARI Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; TCK’nın 150. maddesinin 1. fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 106/1-1. cümlesine göre hüküm kurulan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’da düzenlenen uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesine ilişkindir.