22. Hukuk Dairesi 2012/11507 E. , 2013/1176 K. "" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı işveren vekili, davalı ...'in müvekkilline ait şirk…
**22. Hukuk Dairesi 2012/11507 E. , 2013/1176 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı işveren vekili, davalı ...'in müvekkilline ait şirkette 06.10.2003-12.12.2010 tarihleri arasında çalıştığını, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 11. maddesinde herhangi bir sebeple işçinin işten ayrılması halinde, ayrıldığı tarihten itibaren oniki ay içerisinde davacı şirket ile aynı alanda faaliyet gösteren herhangi bir şirkette doğrudan veya dolaylı olarak görev almamayı taahhüt ettiğini, buna rağmen işten ayrıldıktan yedi gün sonra ....'de işe başladığını, davalının 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 348-351 maddeleri gereğince cezai şart ödemesi gerektiğini, diğer davalı firma ....'ne durumun bildirildiğini, ancak davalı firmanın işçiyi çalıştırmaya devam etmesi sebebi ile 4857 sayılı İş Kanun'un 23/II maddesi gereğince aynı cezai şarttan sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 70.800,00 TL'nin davalılardan müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar, işçi ile işveren arasındaki hizmet sözleşmesinin 11. maddesinde öngörülen düzenlemenin, Türkiye genelinde çalışma yasağı içermesi sebebi ile geçerli kabul edilmeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, davacının cezai şart talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şartın tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.