2. Hukuk Dairesi 2014/3943 E. , 2014/22325 K. "" MAHKEMESİ :İzmir 4. Aile Mahkemesi TARİHİ :10.12.2013 NUMARASI :Esas no:2013/203 Karar no:2013/886 Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davası ile, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmas…
**2. Hukuk Dairesi 2014/3943 E. , 2014/22325 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İzmir 4. Aile Mahkemesi TARİHİ :10.12.2013 NUMARASI :Esas no:2013/203 Karar no:2013/886 Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davası ile, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.11.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı A.. Y.. ile vekili Av. S A..ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı S.. Y.. vekili Av. C.. Ç..Ç..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın kadın tarafından bağımsız olarak açılan ve birleştirilen nafaka davasının kabulü suretiyle tayin edilen nafakaya yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların boşanma davalarına ilişkin temyiz itirazları ile kocanın dava süresince kadına tahsis edilen konutun kira bedelinin 1/2'sinden sorumlu tutulmasına ilişkin temyizine gelince; Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların karşılıklı olarak başkalarının yanında birbirlerini küçük düşürücü söz ve davranışlarda bulundukları ve karşılıklı olarak birlikte yaşamaktan kaçındıkları anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikde bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında taraflar dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanma ve karşı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanma davalarının reddedilmesi doğru bulunmamıştır.