22. Hukuk Dairesi 2017/8243 E. , 2017/12272 K. MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı-birleşen dava davalısı işçi vekili, müvekkilinin da…
**22. Hukuk Dairesi 2017/8243 E. , 2017/12272 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı-birleşen dava davalısı işçi vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 14.12.2009-29.01.2011 tarihleri arası çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ücret ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiş; işveren tarafından açılan birleşen davanın reddini savunmuştur. Davalı-birleşen dava davacısı işveren vekili, işçi tarafından açılan asıl davanın reddini savunmuş; birleşen davada ise işçinin sebepsiz ve bildirimsiz feshi nedeniyle ihbar tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Karar süresi içinde davalı-birleşen dava davacısı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-birleşen dava davacısı işverenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir. Somut olayda, 25.04.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda, fazla mesai ücreti davacının ara dinlenme yapmadan günlük 1 saat fazla çalıştığı kabul edilerek haftada 6 saat üzerinden hesaplanmıştır. Mahkemece fazla mesai yönünden verilen kararda da bu hesaplamanın esas alındığı görülmekte olup, dosya kapsamı tanık beyanları ve yukarıda işaret edilen yasal ara dinlenme süreleri birlikte değerlendirildiğinde davacının haftalık 45 saat aşan çalışması olmadığının anlaşılmasına göre fazla mesai talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.