15. Hukuk Dairesi 2015/730 E. , 2015/4807 K. "" Mahkemesi :Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi Tarihi :21.02.2014 Numarası :2012/223-2014/102 Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava, taraflar arasındaki eser sözleşmesi gereği yüklenicinin yükümlülüğünde olan damga vergisi ödenmek zorunda k…
**15. Hukuk Dairesi 2015/730 E. , 2015/4807 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi Tarihi :21.02.2014 Numarası :2012/223-2014/102 Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava, taraflar arasındaki eser sözleşmesi gereği yüklenicinin yükümlülüğünde olan damga vergisi ödenmek zorunda kalındığından rücuan tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın reddine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı ödenmek zorunda kalınan damga vergisinin davalının sorumluluğunda olduğunu belirterek talepte bulunmuş, davalı iç yazışmalarda kullanılmak üzere bir asıl yanında düzenlenen altı nüsha örnek için damga vergisi istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuş mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık 31.08.2005, 31.08.2006, 11.09.2006, 28.12.2006 ve 17.10.2008 tarihli tip sözleşmeler gereği iş sahibi davacı banka tarafından dava dışı vergi idaresine ödenen tek nüsha bedelini aşan damga vergisinden dolayı yüklenicinin sorumluluğunun bulunup bulunmadığı noktasındadır. Anılan sözleşmelerin 8. maddesinde, sözleşmenin düzenlenmesine ilişkin her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu; 39. maddesinde sözleşmelerin (yedi) nüsha olarak düzenlendiği açıkça ifade edilmiştir. Esasen, çözümü gereken mesele, taraflarca sözleşmede açıkça nüsha sayısı belirtilmiş olmasına rağmen, bu nüshaların bir kısmının suret olarak kabulünün mümkün olup olmadığıdır. Nüsha, sözleşmenin tıpkısının aynısı iken; suret, örnekten ibarettir. Başka bir anlatımla; suret, nüshanın fotografik görünümü olup, kanıt değeri yoktur. Damga vergisine tabi, taraflarca imzalanmış bir sözleşmenin fotokopisinin alınıp "Aslının Aynı" olduğuna dair imzalı şerh düşülmesi, bu belgeyi nüsha haline getirmez. Bununla birlikte, sözleşmenin taraflarca imzalanmadan önce birden çok fotokopisinin alınıp bu fotokopilerin taraflarca imzalanması halinde, o belgelerin her biri nüsha olarak kabul edilir. Bu yönüyle nüsha, belgenin birden çok aslından bir tanesidir. 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinde, "Bir nüshadan fazla olarak düzenlenen kâğıtların her nüshası ayrı ayrı aynı miktar veya nispette damga vergisine tabidir.