3. Hukuk Dairesi 2014/19891 E. , 2015/15117 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 05/11/2013 NUMARASI : 2011/161-2013/462 Taraflar arasındaki alacak (sebepsiz zenginleşme) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K
**3. Hukuk Dairesi 2014/19891 E. , 2015/15117 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 05/11/2013 NUMARASI : 2011/161-2013/462 Taraflar arasındaki alacak (sebepsiz zenginleşme) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı Bakanlık vekili dava dilekçesinde; İ....... Makamının oluruna istinaden yapılan idari denetim sonucunda düzenlenen raporda, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi için Başhekim yardımcıları kadro standardının yanlış uygulanması sonucunda, başhekim yardımcısı olan davalı S.. A..'a fazla ödeme yapıldığını; diğer davalıların da bu ödemeyi gerçekleştiren harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisi olduğunu, bu kapsamda her üç davalının bu fazla ödemeden sorumlu bulunduklarını ileri sürerek; toplam 15.481,93 TL kamu zararının ödeme tarihlerinden itibaren işlemeye başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı S.. A.. vekili, cevap dilekçesinde; İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin yatak kapasitesinin 530 olduğunu, deprem güçlendirmesinden kaynaklı olarak yapılan tadilat sebebi ile yatak kapasitesinin geçici olarak düşürüldüğünü ve geçici olan bu durumun kadro sayısını etkilemeyeceğini; döner sermaye ödeme payı belirlenirken, fiilen çalışan başhekim yardımcısı sayısının dikkate alınması gerektiğini; Bakanlıkça 13.04.2009 tarihine kadar hastane başhekim kadro sayısının 7, ........ Polikliniği'nin hastaneye bağlanması ile birlikte ise bu sayının 8 olduğunu; oysa, raporda 6 başhekim yardımcısı üzerinden eksik hesap yapıldığını belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı S.. A.. vekili 27.06.2011 tarihli dilekçesinde ise; 530 olan yatak sayısının Sağlık Bakanlığı'nın 13.04.2009 tarihli yazısı ile 338'e düşürüldüğünü, oysa davaya dayanak teşkil eden idari raporda fazla ödemeye dair hesaplamaların bu tarihten öncesini de (2009 yılının Ocak, Şubat, Mart aylarınıda) kapsadığını belirtmiştir. Diğer davalılar, cevap dilekçesi sunmamış; devam eden aşamalarda ise, bilirkişi raporlarına sundukları beyan dilekçeleri ile davanın reddini talep etmişlerdir. Mahkemece; davanın kabulü ile 15.481,93 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm tüm davalı vekilllerince temyiz edilmiştir. Davada, davalıya hatalı ve yersiz ödemede bulunulduğu ileri sürülerek; yapılan 15.481,93 TL'nin fazla ödemenin faiziyle tahsili talep edilmektedir. Borçlar Kanununun 62.maddesi(TBK.'nun 78.maddesi) gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir. Somut olayda, idarenin yanlış da olsa herhangi bir şart tasarrufu bulunmamaktadır. Ortada, salt hatalı ödeme işlemi bulunmakla, idarenin bu işlem nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak, genel mahkemede dava açması olanaklıdır. Bu bağlamda, mahkemece somut olaya TBK.'nun 77. (Borçlar Kanununun 61.) ve devamı maddelerinde düzenlenen, sebepsiz zenginleşme nitelendirmesi yapılmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, dosya içeriğinden; İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapan Başhekim Yardımcısı davalı S.. A..'a 2009 yılı Ocak ve Kasım ayları arasında 15.481,93 TL fazla ödeme yapıldığı iddiasına istinaden eldeki alacak davasını açıldığı anlaşılmaktadır. Düzenlenen idari raporda; İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin yatak sayısı göz önüne alınınca Baştabip Yardımcıları için kadro standardının 2009 yılı Ocak-Kasım aylarında 5.Aralık ayında ise bir semt polikliniğinin bağlanması ile birlikte 6 olduğu fakat baştabip yardımcıları performans puanı hesaplanırken bu rakamın dikkate alınamadığı ve yanlış hesap yapıldığı belirtilmiştir. Davalı taraf ise, hastanedeki yatak sayısının Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 13.04.2009 tarihli kararı gereği 338'e düşürüldüğünü, bu tarihten öncesi için, eş söyleyiş ile 2009 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları için daha az kadro sayısı esas alınarak yapılan hesaplamanın yanlış olduğunu savunmaktadır. Dosyada mevcut Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğ'nün, İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü'ne hitaben düzenlemiş olduğu, 11.04.2011 tarihli yazısında; 5283 sayılı yasa gereği 530 yataklı olarak Bakanlık'a devredilen İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 13.04.2009 tarih ve 15027 sayılı makam onayı ile yatak sayısının 338 olarak tescil edildiği ve halen A-1 grubu 363 yatak sayısı ile hizmete devam ettiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece; kadro durumuna esas olmak üzere, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 530 olan yatak sayısının net olarak hangi tarihte düşürüldüğüne ve bu hastaneye bağlandığı belirtilen semt polikliniğinin de hangi tarihte hastaneye bağlandığına dair kayıtları içeren bilgi ve belgeler celbedilerek, deliller tam olarak toplandıktan sonra, gerekirse yeniden konusunda uzman ehil bilirkişi incelemesi yaptırmak veya bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile; Sağlık Bakanlığına Bağlı Kurum ve Kuruluşlarda Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik hükümleri çerçevesinde, ilgili hastanede 2009 yılı Ocak-Aralık aylarına ilişkin olarak, baştabip yardımcısı kadro sayısının, hangi tarihte kaç olması gerektiği ve buna göre de fazla ödeme yapılıp yapılıp yapılmadığı hususunun tespit edilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.