6. Hukuk Dairesi 2014/1861 E. , 2014/12268 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 24/10/2013 NUMARASI : 2010/499-2013/460 Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı A.. A.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiracı tarafından açılan kiralanana yapılan faydalı masraflar, değer artışı, peşin ödenen kira bedel
**6. Hukuk Dairesi 2014/1861 E. , 2014/12268 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 24/10/2013 NUMARASI : 2010/499-2013/460 Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı A.. A.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiracı tarafından açılan kiralanana yapılan faydalı masraflar, değer artışı, peşin ödenen kira bedellerinden 16 aylık kira bedeli ve taşınmazın tahliye edilmeden davalı şirkete kiraya verildiğinden bahisle manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı kiraya veren A.. A.. tarafından temyiz edilmiştir. Davacı kiracı dava dilekçesinde; Dava konusu işyerini 15.07.2007 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile aylık 1.000 TL den toplam 36.000 TL kira bedelini peşin ödeyerek davalı A.. A..’dan kiraladığını, her ne kadar kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 100 TL olduğu yazılı ise de gerçek kira bedelinin aylık 1.000 TL olduğunu, kiralananı tahliye etmediği halde, sözleşmenin bitmesine 16 ay kala mecurun davalı şirkete kiraya verildiğini belirterek, bilirkişi tarafından tespit edilecek gerçek kira bedeli üzerinden 16 aylık kira parası, taşınmazda yaptığı faydalı masraf bedeli, taşınmaza katmış olduğu değer ve manevi tazminat toplamı olan 35.635 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece aylık 1.000 TL üzerinden 12 aylık kira bedeli ve 2.000 TL manevi tazminatın kiraya veren A.. A..dan tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir. 1-Dosya kapsamına toplanan delillere mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı kiraya veren vekilinin hükmolunan kira alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacı, davalı ile aralarında 15.07.2007 başlangıç tarihli aylık 100 TL kira bedelli yazılı kira sözleşmesi bulunduğunu fakat aslında kira bedelinin aylık 1.000 TL olduğunu ileri sürerek peşin ödediği 16 aylık kira bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı kiraya veren aylık kira bedeline karşı çıkarak, davanın reddini savunmuştur. Taraflar arasındaki 15.07.2007 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 100 TL olduğu belirtildiğine göre, öncelikle davacının aylık kira bedelinin 1.000 TL olduğunu kanıtlaması gerekir. HUMK'nun 288. maddesi (HMK. 200.md) uyarınca akdi ilişkinin varlığı ve aylık kira miktarının yazılı delille kanıtlanması gerekir. Ayrıca HMK 201.maddesi gereğince senedin aksi ancak senetle ispat olunabilir. Davacı, kira bedelinin 1000 TL olduğuna ilişkin yazılı bir belge ibraz edememiştir. Mahkemece, bu hususlar üzerinde durulmadan, aylık kira bedeli davacı tarafça ispat edilmeden talep doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur. 3- Davalının manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarına gelince ; Türk Medeni Kanunun 24. ve 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'un 49. maddeleri gereğince, kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat ödenmesini isteyebilir. 6570 Sayılı Kanun'un (6098 Sayılı TBK'nu) maddelerine aykırı davranış ile davacının kişilik haklarına saldırı yapıldığının bahsedilemeyeceği gibi, 6570 Sayılı Kanun'da haksız tahliye kararı durumunda, manevi tazminat ile sorumlu tutulacağına ilişkin bir düzenleme de bulunmadığına göre, davacının manevi tazminat isteminin de reddi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır. SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda (2 ve 3) nolu bentlerde yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine,11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.