8. Hukuk Dairesi 2013/14270 E. , 2014/2846 K. "" MAHKEMESİ : İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 06/06/2013 NUMARASI : 2010/159-2013/383 S.. K.. ve müşterekleri ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aralarındaki veraset davasının kabulüne dair İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.06.2013 gün ve 159/383 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: KARAR Davacılar vekili, 1666 ada parsel…
**8. Hukuk Dairesi 2013/14270 E. , 2014/2846 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 06/06/2013 NUMARASI : 2010/159-2013/383 S.. K.. ve müşterekleri ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aralarındaki veraset davasının kabulüne dair İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.06.2013 gün ve 159/383 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: KARAR Davacılar vekili, 1666 ada parselin ½ hissesinin S.. oğlu Y.. adına kayıtlı iken İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.07.1987 tarih ve 1986/169 Esas, 1987/ 325 Karar sayılı ilamı ile S.. B.. Vakfı adına tescil edildiğini, Vakıf adına tescil edilen taşınmazın izaleyi şuyu sonucu satışının yapıldığını, davacıların S.. oğlu Y.. mirasçıları olarak satış bedelinin kendilerine verilmesi amacıyla İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtıkları davada 01.10.2009 tarihli yargılama oturumunun nolu ara kararıyla veraset belgesi sunmak üzere süre verildiğini, davacılar murisi S.. oğlu Y..'nin 1305 yılında Osmanlı tebaası olarak vefat ettiğini, geriye Türkiye Cumhuriyeti uyruklu oğlu L.. K..'nin, L..'un 27.12.1935 tarihinde ölümü ile kızı E..'nın, Yunan vatandaşı E..'nın ölümüyle de, çocukları A.., G.. ve S..'nın kaldığını açıklayarak S.. oğlu Y..'nin mirasçılarını gösterir veraset belgesinin düzenlenmesini istemiştir. Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili, Yunan uyruklu kişilerin miras yoluyla Türkiye'de gayrimenkul edinemeyeceğini, taşınmazın L..'un çocukları A.. ve E..'ya intikal etmek üzere Y.. adına kayıtlı iken Y..'nin 1305 yılında ölümü ile, kızı K.. ve oğlu L..'a kaldığını, K..'nin kendi payını sattığını, L.. çocukları A.. ve E..'nın 1927 yılında nüfus kütüğüne kayıtlarını yaptırmadıklarından (etabil görmediğinden) vatandaşlık haklarını kaybettiklerini, davacıların L..'un tek mirasçısının E.. olduğuna ilişkin dayanak yaptıkları İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1963/853-740 Esas ve Karar sayılı ilamının İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1974/422-756 Esas ve Karar sayılı ilamı ile iptal edildiğini ve kesin hüküm engeli bulunduğunu bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüyle Y..'nin 16 pay olan mirasının 7 payının P.. ve E.. oğlu 1941 doğumlu Yunan vatandaşı G.. P.., 7 payın P.. ve E.. K.., 1 payın K.. A.. ve 1 payın 1944 doğumlu E.. A..'ya isabetine karar verilmesi üzerine; Hüküm, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar, miras bırakan S.. oğlu Y..’nin mirasçıları olduğunu belirterek bu sıfatının tespiti ve miras bırakana ait İstanbul’daki taşınmaz malla ilgili mülkiyet hakkından doğan yetkilerini kullanabilmesi için mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir. Dosya kapsamından Yunan uyruklu davacıların kök murisi S.. oğlu Y..'nin 1305 (miladi 1887) yılında Osmanlı tebaası olarak vefat ettiği saptanmıştır.