1. Hukuk Dairesi 2009/5930 E. , 2009/6971 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSKENDERUN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 13/10/2008 Taraflar arasında görülen davada; Davacı, miras bırakan R.....S....’nin, 1068 ada 1 parselde bulunan 2 nolu bağımsız bölümü davalı eşi N...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, ondanda diğer davalıya devredildiğini, yapılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişti
**1. Hukuk Dairesi 2009/5930 E. , 2009/6971 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İSKENDERUN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 13/10/2008 Taraflar arasında görülen davada; Davacı, miras bırakan R.....S....’nin, 1068 ada 1 parselde bulunan 2 nolu bağımsız bölümü davalı eşi N...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, ondanda diğer davalıya devredildiğini, yapılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir. Davalı N..., taşınmazı satın aldığını, karşılığında kendisine ait 743 parsel sayılı taşınmazı murise verdiğini belirtmiş, davalı S...ise taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, miras bırakanın yaptığı temliki işlemin muvazaalı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi aporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan tarafından çekişme konusu 2 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetinin 22.2.1995 tarihinde resmi akitle davalı eşi N... Ye, ondanda 7.1.1999 da diğer davalı kızı S.. ’ya satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Somut olayda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın yeterli olduğu söylenemez. Özellikle, mahkemenin gerekçesine konu edilen ve noksanı tamamlatılmak suretiyle getirtilen 743 parsel sayılı taşınmazın tedavül kayıtlarından, davalı N.. ile m... arasında takas yapıldığına yönelik bir bulguya rastlanılmamıştır. Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle bir araştırma yapılıp sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.06.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. .