12. Ceza Dairesi 2015/15284 E. , 2017/650 K. "" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 86/2, 22, 85/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ile annesi ... arasında çıkan tartışma sırasında, sanığın annesine tokat ile vurması ve maktulün maruz kaldığı müessir fiilin etkisiyle kendinde mevcut kron…
**12. Ceza Dairesi 2015/15284 E. , 2017/650 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 86/2, 22, 85/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ile annesi ... arasında çıkan tartışma sırasında, sanığın annesine tokat ile vurması ve maktulün maruz kaldığı müessir fiilin etkisiyle kendinde mevcut kronik kalp damar hastalığının, olayın travması, efor ve stresi ile akut hale geçmesi sonucu beyin damarı anevrizmasının rüptüre olması sonucu beyin kanamasından öldüğü olayda, sanığın ölendeki kronik kalp damar hastalığını önceden biliyor olması da dikkate alınarak, yaralanmanın 86/2. madde kapsamında kalması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 86/2 ve 22/3. maddeleri delaletiyle 85/l. maddesi gereğince bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin lehe hükümlere ve beraate ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. bendinin 4. fıkrasında yer alan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.