11. Ceza Dairesi 2024/3762 E. , 2025/1278 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/110 E., 2016/308 K. SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanığın yokluğunda verilen "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ile "defter kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından mahkûmiyetine ilişkin hükümlerin, ilk olarak bilinen en son adresi olan sorgusunda bildirdiği adresi yerine, doğrud…
**11. Ceza Dairesi 2024/3762 E. , 2025/1278 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/110 E., 2016/308 K. SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanığın yokluğunda verilen "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ile "defter kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından mahkûmiyetine ilişkin hükümlerin, ilk olarak bilinen en son adresi olan sorgusunda bildirdiği adresi yerine, doğrudan farklı bir adres olan MERNİS adresine tebliğe çıkartılıp, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre muhtara tebliğinin usûlsüz olduğu, talebi üzerine gerekçeli kararın atılı suçlardan hükümlü olarak bulunduğu Çarşamba A Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 27.07.2017 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve sanığın 01.08.2017 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, buna karşılık Mahkemenin 10.08.2017 tarihli ek kararıyla süre yönünden talebin reddine karar verildiği, bu kararın da sanığa 11.09.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve süresi içerisinde verdiği 18.09.2017 tarihli dilekçesinin niteliği itibarıyla temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu aşamadan sonra dosyanın ilk hükmün karar tarihi de dikkate alınarak temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 05.12.2017 tarihli ve 2017/5344 Esas, 2017/5422 Karar sayılı kararı ile ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesinde yer alan, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklindeki düzenleme uyarınca, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden önce verilmiş olması nedeniyle kanun yolu incelemesinin temyiz olduğu anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 05.12.2017 tarihli ve 2017/5344 Esas, 2017/5422 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu ve sanığın öğrenme üzerine 01.08.2017 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmekle, Mahkemenin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 10.08.2017 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;