8. Hukuk Dairesi 2013/10308 E. , 2014/6055 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 15/05/2013 NUMARASI : 2013/397-2013/338 S.. B.. tarafından açılan mirasçılık belgesi davasının kabulüne dair İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.05.2013 gün ve 397/338 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili, vekil edeninin miras bırakanı M.. H..’nın ölümüy
**8. Hukuk Dairesi 2013/10308 E. , 2014/6055 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 15/05/2013 NUMARASI : 2013/397-2013/338 S.. B.. tarafından açılan mirasçılık belgesi davasının kabulüne dair İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.05.2013 gün ve 397/338 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili, vekil edeninin miras bırakanı M.. H..’nın ölümüyle geriye eşi Z.. ile çocukları H.., M.., S.. ve davacı S..’ın kaldığını, Z.. ve H..’nin mirası reddettiklerini, mirası ret kararı gözönünde tutularak mirası reddeden mirasçıların ve bunlara ait payların durumunu gösterecek şekilde mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir. Mahkemece, verasetin sübutuna ve murisin mirası 16 pay sayılarak, 4 payın eşi Z.., 3’er payın çocukları H.., M.., S..ve S..’a verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından verilen mirasçılık belgesinde mirası reddedenlerin miras paylarının akıbetinin gösterilmediğinden bahisle temyiz edilmiştir. Talep; mirası ret hususu gözetilerek mirasçılık belgesi verilmesine ilişkindir. Mirasçılık belgesi verilmesi hususu Türk Medeni Kanunu (TMK) nun 598. Maddesinde düzenlenmiştir. Mirasçılık belgesi, aksi ispat edilinceye kadar, adına düzenlenmiş bulunan kişi ve kişilerin mirasçılığı lehine bir karine oluşturur. Bu belge; miras bırakanla mirasçıları arasındaki irs (soy) ilişkisini göstermesi yanında, mirasın (terekenin) mirasçılara intikalini de sağlayıcı bir işleve sahiptir. Bu nedenlerle; mirası reddeden (TMK.m.605/1) mirasçı veya mirasçılar varsa, düzenlenecek mirasçılık belgesinde, mirasçılık sıfatına sahip olan kişi veya kişiler ile miras paylarının gösterilmesi ve mirası ret durumuna işaret edilmekle yetinilmemesi; mirası ret nedeniyle, mirasçılık sıfatını kaybedenlerin ve bunların payının akıbetinin de (kime kalacağının) gösterilmesi gerekir. Bu bakımdan; verilen mirasçılık belgesinde yasal mirasçılar ile bunların miras paylarının gösterilmesi yerinde ise de; "mirası reddin hukuki sonuçlarına" ilişkin talebe dair hüküm kurulmamış olması hatalı olmuştur. Dosya arasında mevcut nüfus kayıtlarına göre, miras bırakan M.. B.. 20.11.2011 tarihinde ölmüş; geriye eşi Z.. ile çocukları H.., M.., S.. ve S.. kalmıştır. Mirasçılardan Z.. ile H..’nin Bakırköy 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/19 Esas, 2012/8 Karar sayılı ilamı ile mirası kayıtsız ve şartsız olarak reddettikleri anlaşılmaktadır. TMK.nun 611/1. maddesinde düzenlenen "Yasal mirasçılardan biri mirası reddederse onun payı, miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi hak sahiplerine geçer..." hükmü uyarınca; mirası reddedenlerin miras paylarının diğer mirasçılara intikal şeklinin kararda gösterilmesi gerekir. Mahkemece, talep, nüfus kayıtları ve bir kısım mirasçının mirası reddetmiş olması hususları değerlendirilerek, mirası reddeden mirasçıların paylarının kime kalacağı hususunun açıkça gösterilmek suretiyle mirasçılık belgesinin düzenlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.