14. Hukuk Dairesi 2013/14375 E. , 2014/1567 K. "" MAHKEMESİ : Sındırgı Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 06/06/2013 NUMARASI : 2012/116-2013/117 Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.06.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra …
**14. Hukuk Dairesi 2013/14375 E. , 2014/1567 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Sındırgı Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 06/06/2013 NUMARASI : 2012/116-2013/117 Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.06.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir. Davalılar vekili, davacının kendi imkanları ile kanal üzerine köprü inşa ettirerek ve davacıya ait .. ada .. sayılı parsel üzerinden geçiş sağlayarak ana yola çıkabileceğini, en uygun güzergahın 3. güzergah olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece,.. ada ..parsel sayılı taşınmaz lehine, .. ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerinden fen bilirkişisinin 30.01.2013 tarihli rapor ve krokisinde 3. seçenek olarak belirtilen C harfli kısımdan geçit hakkı tesisine karar verilmiştir. Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir. Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir. Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.