4. Hukuk Dairesi 2016/12592 E. , 2018/7673 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... Bakanlığı Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/08/2015 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun uyarınca rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafı…
**4. Hukuk Dairesi 2016/12592 E. , 2018/7673 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... Bakanlığı Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/08/2015 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun uyarınca rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dosya kapsamından; davalının temyiz harç ve giderlerini ödemeden kararı temyiz etmesi üzerine mahkemece davalıya muhtıra tebliğ edildiği, davalı tarafından giderleri karşılayacak maddi imkânı bulunmadığının mahkemeye bildirildiği, mahkemece bu beyan adli yardım talebi olarak değerlendirilerek resen araştırma yapıldığı ve 09/06/2016 tarihli ek karar ile “davalının temyiz masrafını karşılamasının kendisini önemli ölçüde zor duruma düşürmeyeceği” gerekçesiyle talebin reddine hükmedildiği anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 334/1. maddesinde; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler” hükmü düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336. maddesinde ise; “(3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Davalı tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinde bulunulmuş olup yasa gereği bu husus Yargıtayca değerlendirileceğinden, mahkemenin 09/06/2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan inceleme neticesinde; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşılmakla, adli yardım talebinin kabulüyle davalının temyiz istemlerinin incelenmesine geçilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.