12. Ceza Dairesi 2012/19345 E. , 2013/9904 K. "" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK 89/1, 89/2-b, e, 53/6, 89/1, 89/2-b, 53/6, 51/1-3-6-7-8maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre suç tarihinde görevli Haydarpaşa Liman İşletmesi yetkilisi hakkında " Taksirle Yaral…
**12. Ceza Dairesi 2012/19345 E. , 2013/9904 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK 89/1, 89/2-b, e, 53/6, 89/1, 89/2-b, 53/6, 51/1-3-6-7-8maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre suç tarihinde görevli Haydarpaşa Liman İşletmesi yetkilisi hakkında " Taksirle Yaralama" suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür. 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisi de kişiselleştirme kurumu ve birbirlerine önceliklerinin bulunmaması ve birinin diğerine göre daha lehe olduğunun ilke olarak ileri sürülemeyecek olması, TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden ise, bu hususun mahkemenin takdirinde olması ve karar verilmemesinin zımni red mahiyetinde değerlendirilmesi ayrıca sanık hakkında hüküm kurulurken “başkaca kanuni ve takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına” şeklinde gerekçe gösterilerek talebin karşılandığı anlaşıldığından tebliğnamede bozma öneren (4) nolu görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma yapıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın eylemi nedeniyle her iki katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı ve davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 10, 11, 12. maddeleri hükmüne göre Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiği anlaşıldığından, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek eylem bölünmek suretiyle, meydana gelen sonuç bakımından iki ayrı suç kabul edilip sanığın her bir katılana karşı taksirle yaralama suçundan ayrı ayrı sorumlu tutulması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de,