19. Ceza Dairesi 2018/662 E. , 2019/6428 K. Otoyol ve/veya köprülerden ücret ödemeden geçme eyleminden dolayı kabahatli...... hakkında 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 30. maddesi gereğince 104,50 Türk lirası geçiş ücreti ve 1.045,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Karayolları Akıncı Otoyol Bakım İşletme Şefliğinin 16/10/2016 tarihli ve ...... sayılı idari para cezası kararına karşı yapılan başvurunun kabulü i…
**19. Ceza Dairesi 2018/662 E. , 2019/6428 K.** **"İçtihat Metni"** Otoyol ve/veya köprülerden ücret ödemeden geçme eyleminden dolayı kabahatli...... hakkında 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 30. maddesi gereğince 104,50 Türk lirası geçiş ücreti ve 1.045,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Karayolları Akıncı Otoyol Bakım İşletme Şefliğinin 16/10/2016 tarihli ve ...... sayılı idari para cezası kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının iptaline ilişkin Osmaniye 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 23/06/2017 tarihli ve 2016/6450 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 03/01/2018 gün ve 10546 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/01/2018 gün ve ...... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; 1- Kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, İskenderun Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamının iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde, 2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, 3- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun, "Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28. maddesinin 2. fıkrasında "Başvurunun usulden kabulü hâlinde mahkeme dilekçenin bir örneğini ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder." 3. fıkrasında "İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir." 4. fıkrasında "Mahkeme, başvuruda bulunan kişilere cevap dilekçesinin bir örneğini tebliğ eder; talep üzerine veya re'sen tarafları çağırarak belli bir gün ve saatte dinleyebilir." 7. fıkrasında "Mahkeme ilgilileri dinledikten ve bütün delilleri ortaya koyduktan sonra aleyhinde idarî yaptırım kararı verilen ve hazır bulunan tarafa son sözünü sorar. Son söz hakkı, aleyhinde idarî yaptırım kararı verilen tarafın kanunî temsilcisi veya avukatı tarafından da kullanılabilir. Mahkeme son kararını hazır bulunan tarafların huzurunda açıklar." şeklindeki düzenlemeler karşısında; idari yaptırım kararına yönelik muteriz tarafından yapılan 06/01/2016 tarihli başvuru üzerine, mahkemesince 5326 sayılı Kanun'un 28. maddesi gereğince ilgili kurumuna başvuru dilekçesi tebliğ edilip, ilgili evraklar getirtilip inceleme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hiç bir usulü işlem ve araştırma yapılmaksızın, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü; İtiraza konu idari yaptırım kararının tarihinin 16.10.2016 olmasına karşın, kararda 10.11.2015 olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilmekle birlikte, itiraza konu 16.10.2016 tarih, ...... sayılı idari yaptırım tutanağında farklı bölge ve istasyonlara ilişkin olarak HGS ihlali tespit edildiğinden bahisle muteriz hakkında idari para cezası düzenlendiği, yapılan başvuruda idari para cezası tutanağında belirtilen tüm idari para cezalarının iptali talep edilmesine karşın, sadece Toprakkale ve Osmaniye HGS istasyonlarına ilişkin ihlaller yönünden karar verildiği anlaşılmakla, bozma sonrasında yapılacak yargılamada belirtilen hususların tamamlanması mümkün görülmüştür. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin (3) nolu içeriği yerinde görüldüğünden, Osmaniye 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 23/06/2017 tarihli ve 2016/6450 Değişik İş sayılı kararının CMK’nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe tesir etmemek üzere müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, bozma sebebine göre kanun yararına bozma isteminin (1) ve (2) numaralı nedeni yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 28/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.