11. Ceza Dairesi 2017/9843 E. , 2021/7601 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi 1)Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2010 tarih ve 2010/26500 Esas sayılı iddianamesi ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından dava açıldığı ancak sahte fatura kullanma suçundan bir hüküm kurulmadığı, Mahkemece bu suç için her zaman bir karar verilebileceği anlaşılmakla; katılan vekilinin 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçund…
**11. Ceza Dairesi 2017/9843 E. , 2021/7601 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi 1)Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2010 tarih ve 2010/26500 Esas sayılı iddianamesi ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından dava açıldığı ancak sahte fatura kullanma suçundan bir hüküm kurulmadığı, Mahkemece bu suç için her zaman bir karar verilebileceği anlaşılmakla; katılan vekilinin 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan da cezalandırılması talebine ilişkin temyiz istemi hakkında bu suçtan mahkemesince hüküm kurulmak üzere dava dosyasının incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyizlerinin incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekili ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı, b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, 1. fıkranın c bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklardan koşullu salıverme, diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi ve hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe, giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.