21. Hukuk Dairesi 2014/9081 E. , 2014/16934 K. "" MAHKEMESİ : Marmaris 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi TARİHİ : 21/11/2013 NUMARASI : 2013/106-2013/752 Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/2002-06/04/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan O.. R.. vekili tarafından duruşma talep edil…
**21. Hukuk Dairesi 2014/9081 E. , 2014/16934 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Marmaris 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi TARİHİ : 21/11/2013 NUMARASI : 2013/106-2013/752 Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/2002-06/04/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan O.. R.. vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava; davacının davalı yanında 506 sayılı Yasa kapsamında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece ilk olarak; 4857 sayılı İş Kanunu'nun 4/1-e maddesi gereğince ev hizmetlerinde çalışanlar hakkında 506 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı ile dosyanın Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, Dairemizin 17.12.2012 tarih ve 2011/5672 esas, 2012/23468 karar sayılı bozma kararında; davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3/I-D ve 5510 sayılı Yasa'nın 6/c maddelerinde; ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç olmak üzere ev hizmetlerinde çalışanların Yasa kapsamında sigortalı sayılmayacaklarının düzenlendiği, davacının davalı yanında sürekli ve ücret karşılığında çalıştığını iddia ettiği, bu nedenle mahkemece işin esasına girilip sonuca gidilmesi gerektiği belirtilmiş ve mahkemece bozma kararına uyularak yapılan araştırma sonucunda davacının davalı işyerinde 15.10.2002 – 06.04.2010 tarihleri arasında her yıl 180 gün olmak üzere asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.