17. Hukuk Dairesi 2019/6480 E. , 2019/12614 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın maddi hasarlı trafik kazası yaptığını, kazanın oluşumunda yolun yapım ve düzenlemesinden s…
**17. Hukuk Dairesi 2019/6480 E. , 2019/12614 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın maddi hasarlı trafik kazası yaptığını, kazanın oluşumunda yolun yapım ve düzenlemesinden sorumlu olan belediyenin cadde üzerinde gelişigüzel çöp konteynırı bırakmak suretiyle %50 oranında kusurlu olduğunu, hasar nedeniyle sigortalısına toplam 10.405,77-TL hasar tazminatı ödendiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla kusur oranına göre 5.203,00-TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili husumet ve görev itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 2.580,79 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, aşan taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2019 tarihinden itibaren 3.200,00 TL’ye çıkarılmıştır. Mahkemece 2.580,79 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden temyiz eden davalı bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.