19. Ceza Dairesi 2019/23955 E. , 2019/7698 K. 7258 sayılı Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ...'nun, anılan Kanun'un 5/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2018 tarihli ve 2017/78 Esas, 2018/227 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/03/2019 gün ve 94660652-10…
**19. Ceza Dairesi 2019/23955 E. , 2019/7698 K.** **"İçtihat Metni"** 7258 sayılı Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ...'nun, anılan Kanun'un 5/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2018 tarihli ve 2017/78 Esas, 2018/227 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/03/2019 gün ve 94660652-105-34-1464-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/03/2019 gün ve KYB-2019/31244 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; 7258 sayılı Kanun'un 5-a ve 5-b maddelerindeki düzenleme gözetildiğinde, bahis oynanan spor müsabakasının yurt dışında veya yurt içinde oynanan spor müsabakası olmasının önem arz etmediği, bahis oynatılan internet sitesinin yurt dışı kaynaklı olması halinde eylemin kanunun 5-b maddesine, yurt içi kaynaklı olması halinde ise eylemin kanunun 5-a maddesine uyacağı nazara alındığında, dosya kapsamında alınan 29/06/2016 tarihli bilirkişi raporunda internet sitesinin yurt dışı veya yurt içi kaynaklı olup olmadığı hususunun belirtilmediği anlaşılmakla, bu yönden yeniden rapor alınmadan veya site kaynağının yurt dışı kaynaklı olduğu tespit edilmeden sanığın 7258 sayılı Kanun'un 5/b maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü; Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur. 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz. Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.