1. Ceza Dairesi 2025/3887 E. , 2025/5272 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/147 E., 2019/390 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2019/147 Esas, 2019/390 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62. maddeler…
**1. Ceza Dairesi 2025/3887 E. , 2025/5272 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/147 E., 2019/390 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2019/147 Esas, 2019/390 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrilerek hükümlünün 3.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, katılan Kurum vekilinin vekâlet ücretine hasren yaptığı istinaf başvurusu üzerine istinaf kararı ile 07.12.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2025 tarihli ve 2024/18712 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve KYB-2025/66160 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve KYB-2025/66160 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1) Hüküm fıkrasında sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine rağmen, hükmün gerekçe kısmında '...sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ancak denetim süresinde yeniden suç işlediği ayrıca sanığın daha önce kasıtlı suçtan dolayı mahkumiyetinin bulunması nedeniyle hakkında suç işlemeyeceği yönünde mahkememizce kanaat oluşmadığından CMK'nın 231 ve TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.' şeklinde gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin uygulanmadığından söz edilerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye yol açılmasında, 2) 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 50/2. maddesi uyarınca 'Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez.' hükmü dikkate alınmadan, seçimlik cezalardan sanık hakkında hapis cezası seçildiği halde, hapis cezasının paraya çevrilemeyeceği gözetilmeden, sanığın anılan Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri uygulanmak suretiyle adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde, 3) Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde,