Başvurucu, iş akdinin feshedilmesi üzerine 24/3/2009 tarihinde açtığı işe iade davasının makul sürede sonuçlanmadığını belirterek, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş, ihlalin tespiti ile manevi tazminat talebinde bulunmuştur.
Başvurucu, iş akdinin feshedilmesi üzerine 24/3/2009 tarihinde açtığı işe iade davasının makul sürede sonuçlanmadığını belirterek, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş, ihlalin tespiti ile manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Başvuru, 22/4/2014 tarihinde Anayasa Mahkemesine doğrudan yapılmıştır. İdari yönden yapılan ön incelemede dosyanın Komisyona sunulmasına engel bir durumunun bulunmadığı tespit edilmiştir. Birinci Bölüm İkinci Komisyonunca, 27/5/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik incelemesi Bölüm tarafından yapılmak üzere dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından 27/6/2014 tarihinde, başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru konusu olay ve olgular ile başvurunun bir örneği görüş için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir. Adalet Bakanlığının 3/7/2014 tarihli yazısında, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen, başvuru hakkında görüş sunulmayacağı bildirilmiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve ekleri ile başvuruya konu yargılama dosyası içeriğinden tespit edilen ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, 28/2/2009 tarihinde iş akdinin feshedilmesi üzerine, 24/3/2009 tarihinde Ankara İş Mahkemesinde açtığı işe iade davasında, iş akdine haksız olarak son verildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme, 2/12/2009 tarih ve E.2009/267, K.2009/663 sayılı kararla; feshin geçerli nedene dayandığının davalı işveren tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve başvurucunun işe iadesine karar vermiştir. Davalının temyizi üzerine, Yargıtay Hukuk Dairesinin 31/10/2011 tarih ve E.2011/74, K.2011/3694 sayılı ilâmıyla, Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı, gerekli bilgi ve belgeler getirtilmeden, keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmadan eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Ankara İş Mahkemesi bozma kararına uyarak, 17/4/2014 tarih ve E.2011/1211, K.2014/518 sayılı kararıyla, bilirkişi raporu, Türkiye İş Kurumundan gelen belgeler, başvurucunun iş akdine son verildikten sonra yeni çalışanların işe başladıkları bilgisi ve toplu iş sözleşmesi hükümlerini dikkate alarak davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve başvurucunun işe iadesine karar vermiştir. Davalının temyizi üzerine karar, Yargıtay Hukuk Dairesinin 17/11/2014 tarih ve E.2014/30593, K.2014/32191 sayılı ilâmıyla, Mahkemece tefhim edilen kısa kararla sonradan yazılan gerekçeli kararda, işe başlatmama tazminatının miktarı yönünden açık bir çelişki bulunduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkeme bozma kararına uyarak, 17/3/2015 tarih ve E.2014/2441, K. 2015/368 sayılı kararıyla, davanın kabulüne, davacının işe iadesine hükmetmiştir. Anılan karar davalı tarafından temyiz edilmiş olup, yargılama devam etmektedir. Başvurucu, 22/4/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.B. İlgili Hukuk 12/1/2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun maddesi ve maddesinin (1) numaralı fıkrası, 30/1/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun maddesinin birinci fıkrası, maddesinin birinci fıkrası ve maddesi, 22/5/2003 tarih ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun maddesinin üçüncü fıkrası (bkz. B.No: 2014/1981, 18/9/2014, §§ 17–22).