12. Ceza Dairesi 2020/3255 E. , 2021/9153 K. "" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar …
**12. Ceza Dairesi 2020/3255 E. , 2021/9153 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre; 18/02/2015 günü saat 20.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışı, aydınlatmanın bozuk olduğu, bölünmüş, dört şeritli, düz ve eğimsiz otoyolda seyir halindeyken, otomobilin sol ön kısımları ile aynı istikamette seyreden ölen'in idaresindeki motosiklete arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin öldüğü olayda, Adli Tıp İstanbul İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen raporda, sanık ile ölen hakkında alternatifli kusur dağılımı yapıldığı, yerel mahkemece sanığın yeterli takip mesafesini korumadığından asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği kabul edilerek yeterli bilirkişi raporu ve yeterli gerekçe ile kusur tespiti yapıldığından, tebliğnamenin bozma öneren 2-A nolu görüşüne, gerekçeli karar da ölenin idaresindeki motosikletin farlarının yandığı kabul edilerek sanığın savunmasına itibar edilmediği yazılı olduğundan, tebliğnamenin bozma öneren 2-B nolu görüşüne, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının paraya çevrilmesi hususunda gösterdiği gerekçe yasal ve yeterli görüldüğünden, tebliğnamenin bozma öneren 2-C nolu bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, kusur durumuna, eksik incelemeye, katılan vekilinin ceza miktarına ve sair temyiz itirazlarının reddine ancak; 1.Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK’nın 50/4. maddesi yönlendirmesi ile TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,