12. Ceza Dairesi 2013/8827 E. , 2014/10687 K. Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat, 2- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan …
**12. Ceza Dairesi 2013/8827 E. , 2014/10687 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat, 2- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların, ücret karşılığında çalışan işçiler olup, iş yerinin maliki ve taşınmazın hukuki durumunu bilebilecek kişiler olmadıkları, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesine gelince; Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın,.... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12/07/1995 tarih ve 6848 sayılı kararı ile belirlenen kentsel ve tarihi sit alanı içerisinde yer alıp, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Başkanlığı'nın 10/04/1982 tarih ve 13751 sayılı kararı ile tescil edilen .... dahilindeki “kargir oda” vasıflı taşınmazın, 21/03/2007 tarihi itibariyle maliki olduğu, suça konu taşınmazda izinsiz gerçekleştirilen inşai müdahaleler nedeniyle kültür varlığının zarar gördüğünden bahisle sanık hakkında dava açıldığı, sanığın savunmasında, sadece iş yerinin zeminine fayans döşeme işi yaptırdığını, taşınmaza başkaca herhangi bir müdahalede bulunmadığını beyan ettiği, sanığa ait inşaat işinde çalışan diğer sanıklar ... ve ...'in soruşturma aşamasında kollukta verdikleri ifadelerde, iş yerine girince karşıda bulunan duvarı, sanığın isteği üzerine yıkmaya başladıklarını, çıkan molozları da çuvallara doldurduklarını söyledikleri, olay yerindeki keşfe katılan inşaat mühendisi bilirkişilerce, dosya içerisinde mevcut bütün bilgi, belge ve fotoğraflar da incelenmek suretiyle düzenlenen 21/05/2010 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre, yığma yapı duvar elemanlarının renginden, kırma-parçalanmanın yeni olduğunun anlaşıldığı, duvar renginin değiştirilmiş olduğu, eski taban döşeme malzemesi sökülerek yerine seramik döşeme kaplaması yapıldığı, eskiden mevcut olan özgün arka duvar örgüsünün dükkan içine bakan yüzü bir miktar kazınarak, duvar içerisine yaklaşık 2.10 m genişliğinde, 1.35 m yüksekliğinde ve 0.56 m derinliğinde bir oyuk açıldığı, oyuğun önüne suntadan bir kapak yapıldığı, oyuğun bulunduğu özgün duvar yüzüne destek amaçlı çiviler çakıldığı, tüm bu inşai müdahalelerin, iş yerinin mülkiyetinin sanık ...'e geçmesinden sonraki tarihlerde gerçekleştirildiği, suça konu binada yapılan inşai ve fiziki müdahaleler nedeniyle tescilli yapının zarar gördüğü anlaşılmakla; kentsel ve tarihi sit alanı içerisindeki korunması gerekli kültür varlığında izin almaksızın inşai faaliyet yaparak, varlığın zarara uğramasına sebebiyet veren sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, somut veri ve gözlem ile sebep sonuç ilişkisine dayanan bilirkişi kurulu raporuna itibar edilmeme gerekçesi de açıklanmadan, sanığın suç kastı bulunmadığı kanaati ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.