2. Hukuk Dairesi 2022/10810 E. , 2023/2155 K. MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1387 E., 2022/1654 K. KARAR : İstinaf başvurusunun reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Aile Mahkemesi SAYISI : 2018/449 E., 2020/294 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun k…
**2. Hukuk Dairesi 2022/10810 E. , 2023/2155 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1387 E., 2022/1654 K. KARAR : İstinaf başvurusunun reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Aile Mahkemesi SAYISI : 2018/449 E., 2020/294 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılmasına, dosyanın istinaf kararına uygun şekilde bir karar vermek üzere kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 09.11.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı kadın vekili temyiz dilekçesinin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesinin 09.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez. Somut uyuşmazlıkta istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince “İş bu boşanma davasında, İlk Derece Mahkemesinin kararı taraflarca boşanma hükmü yönünden kanun yolu başvurularına konu edilmemek suretiyle, boşanma yönünden kesinleşmiş olmakla birlikte; boşanma davalarında tarafların kusurlarının belirlenmesi, boşanmanın eki niteliğinde bulunan tazminatlar, yoksulluk nafakası ve velâyet gibi taleplerin sağlıklı değerlendirilerek ... karar verilebilmesi bu davaların birlikte görülmesi ve delillerin birlikle değerlendirilmesiyle mümkündür. Bu nedenle, davalar arasında bağlantı bulunduğuna göre, eldeki boşanma davası ile kadın tarafından açılmış olan diğer davanın birleştirilerek, davaların esası hakkında hüküm kurulması gerekir. Davacı kadının açmış olduğu eldeki boşanma davasının yargılaması sonucunda verilmiş olan hüküm istinaf incelemesinde iken davacı kadının İstanbul 16. Aile Mahkemesinin 2022/970 Esas sayılı dosyası ile boşanma davası açmış olduğu görüldüğü ve aralarında bağlantı bulunduğu, istinaf incelemesine gönderilen dosyada tarafların boşanma kararı yönünden istinaf başvurusunda bulunmamaları nedeniyle boşanma kararının kesinleştiği, Yargıtay kararlarına göre deliller birlikte değerlendirilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi kararının boşanma kararı hariç tümüyle kaldırılmasına, 23.07.2020 tarihli tavzih kararının kaldırılmasına, tarafların istinaf taleplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesince verilen 09.11.2022 tarihli ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.