12. Ceza Dairesi 2016/474 E. , 2017/7454 K. Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 1-Katılan ...'ya karşı taksirle yaralamadan; TCK'nın 89/1, 62/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet 2-Katılan ...'ya karşı taksirle yaralamadan; TCK'nın 89/1, 62/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK'nı…
**12. Ceza Dairesi 2016/474 E. , 2017/7454 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 1-Katılan ...'ya karşı taksirle yaralamadan; TCK'nın 89/1, 62/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet 2-Katılan ...'ya karşı taksirle yaralamadan; TCK'nın 89/1, 62/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, sanık hakkında tayin edilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi, 2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezalarının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ikinci ve üçüncü bentlerindeki “failin güttüğü amaç ve saik” ibarelerinin hükümden çıkartılması, hükmün ikinci ve üçüncü bentlerinde yer alan üçüncü paragrafların hükümden çıkartılarak yerine, “sanığa verilen 2 ay 15 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle hükümlerin, ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.