3. Hukuk Dairesi 2014/3481 E. , 2014/7017 K. MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı dava dilekçesinde; davalı tarafından kaçak kullanım bedeli, Per. Sat. Hiz. Bedeli, PSH bedeli adı altında…
**3. Hukuk Dairesi 2014/3481 E. , 2014/7017 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı dava dilekçesinde; davalı tarafından kaçak kullanım bedeli, Per. Sat. Hiz. Bedeli, PSH bedeli adı altında yapılan haksız tahsilatın iptali ile Nisan 2011 tarihinden itibaren yapılan tahsilatın tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 05.03.2012 tarihli dilekçesi ile taleplerinin, davacıya ait 30.11.2011 tarih 867383 seri nolu tarımsal sulama elektrik faturasındaki kayıp/kaçak, Per. Sat.Hiz.bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli toplamı 5.038,36 TL ve bu bedelin KDV'si olan 906,90 ile birlikte toplam 5.944,84 TL yönünden borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili dilekçesinde; Elektrik Piyasası Kanunun dava hakkı başlıklı 12.maddeside "idari para cezaları dahil, kurul tarafından alınan bütün kararlara karşı açılan iptal davalarının ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da görüleceği hükmü karşısında tarifeleri belirleyen, onaylayan kurumun EPDK olması karşısında konunun muhatabının da EPDK olduğunu, 29/12/2010 tarih ve 3002 nolu elektrik piyasası düzenleme kurulunun 21 Dağıtım Şirketi için tarife uygulama usul ve esasları kapsamında belirlediği tarife fiyatlarının dağıtım şirketlerine gönderildiğini ve tüm dağıtım şirketlerine uygulamasının başladığını, Elektrik Piyasası Yönetmeliğinin 5.maddesinde düzenlemeye tabi tarife türlerinin sayıldığını, devamı maddelerinde de tarife fiyatına esas maliyet unsuru olan giderlerin ne olduğun konusunda hükümler konulduğunu, müvekkilinin bu tarife yapısı dışında bir tarife uygulamasının söz konusu olmadığını, davanın muhatabının EPDK olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, "…davalı şirketin dava konusu bedeli Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu 29/12/2010 tarihli ve 3002 karar nolu ile 21 Dağıtım Şirketi için Tarife Uygulamalarına ilişkin Usul ve Esaslar hükümlerine göre tahsil ettiği, tarife düzenlemesine ilişkin yetkili EPDK Kararına karşı Danıştay İlk Derece Mahkemesi olarak dava açılacağı..." gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.” Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c) Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’ nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK’ nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır. Esasen bu husus, mahkemenin de kabulündedir. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler kapsamında Elektrik dağıtım şirketleri ( başka bir deyişle davalı şirket) EPDK Kurul Kararları ile onaylı tarifeleri uygulamakla yükümlü olup, buna göre davanın EPDK kararlarını uygulamakla yükümlü olan davalı şirket aleyhine açılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64.m. ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12.maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. O halde, mahkemece; tarifeye ilişkin kurul kararının iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın reddi cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de; sonucu itibariyle davanın reddi doğru olup hükmün gerekçesinin açıklandığı şekliyle değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 4,05 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.