Ceza Genel Kurulu 2017/216 E. , 2018/188 K. "" Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 12.03.2013 Sayısı : 13-105 Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.05.2011 gün ve 263-148 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Y…
**Ceza Genel Kurulu 2017/216 E. , 2018/188 K.** **"İçtihat Metni"** Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 12.03.2013 Sayısı : 13-105 Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.05.2011 gün ve 263-148 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 05.12.2012 gün ve 3320-9051 sayı ile; “Dosya kapsamına göre, sanık ile mağdur arasında çıkan tartışmada sanığın cam parçası ile mağdurun yüzüne vurarak hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaraladığı olayda; alınan Adli Tıp raporunda mağdurdaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu belirtildiğinden sanık hakkında TCK'nun 86/2. maddesi gereğince temel ceza tayin edilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde TCK'nun 86/1. maddesi gereğince temel ceza tayin edilip hüküm kurularak fazla ceza tayini" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. Yerel mahkeme ise 12.03.2013 gün ve 13-105 sayı ile; "...Yüzde sabit eser oluşturacak şekilde ağır bir neticenin ortaya çıkmasına neden olan bir yaralamanın, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde hafif bir yaralanma olarak kabul edilmesi kasten yaralanma suçunun kanunda düzenleniş şekline ve kanun koyucunun amacına aykırı düşeceği, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 11.02.2009 gün ve 16714-1915 sayılı kararında '...Sanığın mağdurenin yüzünde sabit ize yol açan fiilin TCK'nun 86/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, buna göre temel cezanın aynı Kanunun 86/1. maddesi uyarınca belirlenmesinin gerektiği...' şeklindeki haklı içtihatı da göz önünde tutularak bozma ilamının yerinde olmadığı" gerekçesiyle önceki hükümde direnerek önceki kararda olduğu gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir. Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2014 gün ve 250091 sayılı "onama" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 gün ve 540-490 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 06.03.2017 gün ve 432-672 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA GENEL KURULU KARARI