2. Hukuk Dairesi 2023/3005 E. , 2023/5940 K. "" ... MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1853 Esas, 2023/220 Karar ... KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2019/793 Esas, 2020/845 Karar Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince açılan davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üz…
**2. Hukuk Dairesi 2023/3005 E. , 2023/5940 K.** **"İçtihat Metni"** ... MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1853 Esas, 2023/220 Karar ... KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2019/793 Esas, 2020/845 Karar Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince açılan davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1.Davacı erkek dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; Şiran ilçesinde yaşarlarken davalı eşin yaşamış olduğu bir tartışma neticesinde 2012 tarihinde Bayburt'a ailesinin yanına gittiğini ve bir daha ortak konuta dönmediğini, tarafların evlilik birlikteliğine devam edememesi neticesinde davacının 2014 yılında boşanma davası açtığını, açılan dava neticesinde Şiran Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile mahkemesi sıfatı ile) 2014/80 Esas-154 Karar sayılı kararı ile tarafların boşanmalarına karar verdiğini, kararın Yargıtay kararı ile bozulduğunu, bozma ilamı neticesinde yeniden yapılan yargılamada Şiran Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile mahkemesi sıfatı ile) 2015/98 Esas, 2016/2 Karar tarihli kararı ile boşanma davasını reddettiğini, kararın 04.02.2016 tarihinde kesinleştiğini, karar kesinleşme tarihinin üzerinden 3 yıldan daha uzun bir süre geçmesine rağmen ortak hayatı yeniden tesis edemediklerini, ikameti haksız yere terk eden davalının ağır kusurlu olduğunu, davalı tarafın boşanmaya karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, davalının sadece ortak çocukla birlikte 2019 yılı 3 Temmuzda ortak çocuk ve birtakım eşyalar ile birlikte İnegöl'e geldiğini, 5 gün kalıp tekrar Bayburt'a döndüğünü, ancak geliş sebebinin ortak hayatın kurulmasına yönelik olmadığını, çocuğunun anne gözetiminde baba ile birlikte yaz tatilini geçirmesi olduğunu, tarafların ayrı odalarda kaldıklarını, davalının kalıcı niyetle gelmediğinin karinesinin, davacının maaşına vaaz ettirmiş olduğu aylık ve birikmiş nafaka dosyalarına ilişkin hacizlerin kaldırılmamış olması olduğunu iddia ederek tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin tarafına verilmesini, lehine aylık 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP