17. Hukuk Dairesi 2014/17718 E. , 2014/15046 K. MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 11/03/2014 NUMARASI : 2013/127-2014/109 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İ.. K.. vekili ile davalı S.. D.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, asıl ve birleş…
**17. Hukuk Dairesi 2014/17718 E. , 2014/15046 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 11/03/2014 NUMARASI : 2013/127-2014/109 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İ.. K.. vekili ile davalı S.. D.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, asıl ve birleştirilen davalar ile sürücü belgesi bulunmayan davalı T.. B..’in kullandığı araç ile tek taraflı olarak yaptığı kaza nedeni ile davacının aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olarak ölen 3 yolcunun mirasçılarına ödemek zorunda kaldığı 66.326 TL destekten yoksun kalma tazminatının ZMSS genel şartlarının 4/c maddesi gereğince davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre bozma ilamına uyularak; asıl davanın davalısı İ.. K.. ile birleştirilen 2007/336 esaslı davanın davalısı S.. D.. hakkındaki davanın kabulü ile 66.326,43 TL'nin bu davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline (23.170 TL için 18.1.2007'den, 25.575,87 TL için 27.3.2007'den, 17.580 TL için 18.4.2007'den yasal faiz işletilmesine), asıl davada ve birleştirilen 2007/336 sayılı davada davalı olan T.. B.. ile birleştirilen 2008/332 sayılı davada davalı olan Sebahattin ve H.. B.. hakkındaki önceki 24.12.08 tarihli hüküm kesinleşmiş bulunduğundan bu davalılar hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. K.. vekili ile davalı S.. D.. tarafından temyiz edilmiştir. 1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı İsmail vekili ile davalı S.. D..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. BK nun 45/2 (TBK 53) maddesi gereği, ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Davalıların ödemesi gereken tazminat miktarı gerçek zarar kadardır.Bu nedenle uzman aktüerden, ölenlerin desteğinden yoksun kalan kişilerin gerçek destek zararı miktarı konusunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmadan davacının kendi aktüerine hesaplama yaptırarak ödediği miktara itibar edilerek yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli değildir. 3-Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığından, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Bu itibarla, öncelikle hatır taşıması ve müterafik kusur savunması üzerinde durularak mahkemece taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı, yani olayın özel şartları gözönüne alınarak araştırılmalı, hatır taşıması olduğunun anlaşılması halinde bilirkişi tarafından hesaplanan tazminattan uygun oranda indirim yapıldıktan sonra karar verilmesi gerekir. SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. K.. vekili ile davalı S.. D..'ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle aynı davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı İsmail ile davalı Sadık'a geri verilmesine 4.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.