14. Hukuk Dairesi 2012/14839 E. , 2013/6106 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Tespit isteyenler vekili tarafından, karşı taraf aleyhine 27.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tespit konusu alanın meraları olduğunun tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; istemin kabulüne dair verilen 28.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içer…
**14. Hukuk Dairesi 2012/14839 E. , 2013/6106 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Tespit isteyenler vekili tarafından, karşı taraf aleyhine 27.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tespit konusu alanın meraları olduğunun tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; istemin kabulüne dair verilen 28.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacı köy tüzel kişilikleri vekilleri, köylerinin sınırları içerisinde bulunan dava dışı tespit harici bırakılan yaklaşık 1000 dönümlük taşınmazın köylerinin kadim merası olduğunun tespitini talep etmişlerdir. Davalı Hazine, dava konusu taşınmazın mera olmadığını, sazlık niteliğinde ve kullanılmayan boş arazi olduğunu, davanın reddini savunmuştur. Davalı ... Belediye Başkanlığı, çekişmeli yeri Hazine’den piknik alanı olarak değerlendirmek üzere kiraladıklarını, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir. Belirtmek gerekir ki, 4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanımlamaya göre mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için yetkili mercilerce tahsisi yapılan veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. 4342 sayılı Mera Kanununun 1.maddesinde kanunun amacı “… daha önce çeşitli kanunlarla tahsis edilmiş veya kadimden beri kullanılmakta olan mera, yaylak, kışlak ve kamuya ait otlak ve çayırların tespiti, tahdidi ile köy veya belediye tüzel kişilikleri adına tahsislerinin yapılmasını, belirlenecek kurallara uygun bir şekilde kullandırılmasını, bakım ve ıslahının yapılarak verimliliklerinin artırılmasını ve sürdürülmesini, kullanımlarının sürekli olarak denetlenmesini, korunmasını ve gerektiğinde kullanım amacının değiştirilmesini sağlamaktır” şeklinde açıklanmıştır. Mera Kanununun 6. Maddesine göre mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisi Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılır. Uygulamayı yapacak merci ise valilik onayı ile oluşturulacak olan mera komisyonu ve komisyona bağlı olarak çalışan teknik ekiplerdir. Daha önceleri fermanlarla ya da kanuni düzenlemeye uygun yetkili makamlar tarafından tahsis edilen veya geleneksel olarak mera, yaylak ve kışlak olarak kullanıldığı tespit edilen yerlerin Mera Kanununun getirdiği hükümlere uygun olarak tespiti ile ölçümlemesi yapıldıktan sonra yeniden bir veya birkaç köy ya da belediye tüzel kişiliklerine yararlanmaları amacıyla tahsisine Mera Komisyonları yetkilidir. Çünkü sonraki dönemlerde mera, yaylak ve kışlaklardan yararlanma iddiaları ancak Mera Kanununun 21/1 maddesi gereği özel sicildeki kayda göre ispatlanabilir. O yüzden hak sahibi olabilmek için öncelikle lehe tahsis kararı bulunmalıdır.