12. Ceza Dairesi 2021/4963 E. , 2024/233 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edile
**12. Ceza Dairesi 2021/4963 E. , 2024/233 K.** **"İçtihat Metni"** B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli 2015/103 Esas, 2015/183 Karar sayılı sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli 2015/103 Esas, 2015/183 Karar sayılı kararına sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 02.12.2019 tarihli 2018/2355Esas 2019/11228 Karar sayılı kararı ile; "...lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin düzenlendiği TCK'nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması, Katılanlar kendilerini aynı vekaletname ile aynı avukata temsil ettirmeleri nedeniyle, katılanlar ..., ..., BeyzaNursin Yeni, ..., ... yararına tek vekalet ücretine, katılan ... hakkında ise ayrı bir vekaletname ile kendini yukarıda adı geçen katılanlar ile aynı avukata temsil ettirmesi nedeniyle ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği gözetilmeyerek katılan taraf lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine ve temyiz incelemesine konu Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli 2020/56 Esas, 2020/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.09.2021 tarihli ve 2021/104541 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteminin sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza verildiğine, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiği ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. 05.02.2015 günü 18:30 sıralarında ölen sürücü ...’nin kullandığı ... plaka sayılı aracı ile Trabzon istikametinden Yomra istikametine doğru seyri sırasında, sanığın yönetimindeki kamyonu ile Rize istikametinden gelip Yomra içerisine girmek için Namık Kemal mahallesi Sifla kavşağı isimli yerde sanığın sol tarafa kavşağa girdiğinde, seyir istikametine göre sağdan gelen ve geçiş hakkı önceliği olan ölenin kullandığı araca ilk geçiş hakkını tanımadan gerekli kontrolleri yapmadan tedbirsizce kavşağa girmesi sonucu, ölen otomobil sürücüsünün 9.80 metre fren izi bırakıp sağa manevra yapmasına rağmen duramayarak sanığın kullandığı ... plakalı kamyonun sağ arka yan kısmına tüplerin olduğu noktadan çarpması suretiyle ölümlü ve yaralamalı trafik kazası meydana gelmiştir. 2.Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda sürücü ...’in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 84 üncü maddesinde yer alan sürücülere ait kusurlardan sayılan 57 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendini ihlal ettiği, diğer sürücü ...’nin ise aynı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kuralını ihlal ettiği belirlenmiştir. 3. Savcılık aşamasında alınan 10.02.2015 tarihli bilirkişi raporu İle: a-...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonu ile Arsin istikametinden gelmek suretiyle ... yönünden kavşağa giriş yaptığı, ancak her ne kadar yolu kullanma önceliği trafik ışıklı işaretleri ile düzenlenmemiş ise de, kavşak içerisinde kendisine hitap eden DUR işaret levhası olmasına rağmen, (Yomra Merkez istikametine giriş yapmak için) Trabzon'dan seyir halinde olduğu yol bölümüne kontrolsüz bir şekilde geçiş yaptığı, çarpanın da yine bu yol bölümünün ortasına yakın bir yerde olduğu, Trabzon C. Başsavcılığı'nın 2015/1593 Soruşturma nolu dosya içeriği yol ve çevre koşulları ışığında değerlendirildiğinde; ... plaka sayılı kamyon sürücüsü ...'in kazanın meydana geldiği kavşakta yolun kullanılması ışıklı trafik işareti ile düzenlenmemiş olmasına ve kontrolsüz kavşak olmasına rağmen kavşak içerisinde (her iki yön için de) çıkış yapmakta olan ... sürücülerine hitap eden DUR işaret levhasına uymadığı, ifadesinde bir süre durarak geçiş yapmakta olan araçların geçişini beklediği ancak görüş alanını kapatan ya da kısıtlayan cisim ve durum olmamasına rağmen, (kendi beyanında ... plakalı aracı gördüğü ancak uzak olduğundan geçebileceğini düşünerek hareket ettiğinden) Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 109 uncu maddesinin (a) bendinde belirtilen "Kontrolsüz kavşağa yaklaşan sürücüler, kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamak, dikkatli olmak, geçiş hakkı olan araçların önce geçmesine imkan vermek zorundadırlar" kuralına uymayarak ... plakalı otomobilin emniyetle geçişini beklemeyerek direk geçmekte olan bu aracın seyir halinde bulunduğu yol bölümüne çıkmış olduğundan, 2918 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca "Trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk ve yükümlülüklere uymamak" kusurunu ihlal ederek kazaya sebebiyet verdiğinden 1. Derecede Asli Kusurlu Olduğu, b- ... plaka sayılı otomobil sürücüsü ...'nin ise her ne kadar kaza tespit tutanağında (araçların cinsi de göz önüne alınarak) azami hız limitinin 110 km/s olarak belirtilmiş ise de kaza saati itibariyle havanın yağmur yağışlı oluşu sebebiyle yol yüzeyinin ıslak oluşu, yol aydınlatması mevcut ve faal olmasına karşın gün durumunun gece karanlık olduğu, yeteri kadar ilerisinin görüşe açık olamayacağı, raporda belirtilmiş olduğu şekilde yerleşim yeri (meskun mahal) oluşu ve kontrolsüz kavşağa yaklaşıyor olmasına karşın yeteri kadar aracının hızını azaltmadığı, hızını gösterir çarpma şiddeti ile aracının ön kısmı ile çarpmış olduğu kamyonun arka kısmını 30 derece kadar otomobil yönünde kaydırması, aracın ön kısmının göğüs tabir edilen yere kadar ezilerek geldiği ve kendisinin exs olacak ve ön sağ koltukta yolcu olarak bulunan ...'ın yaşamını tehlikeye düşürecek şekilde yaralanmış olduğundan, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin (2918 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi) 101 inci maddesinin (b) fıkrasındaki sürücüler "hızlarını kullandıkları aracın teknik özelliğine görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" kusurunu ihlal ettiği belirlenmiştir. 4.Yapılan ölü muayene tutanağı ile kişinin kesin ölüm sebebinin genel beden travmasına bağlı kot, pelvis ve alt ekstremite kemik kırıklarıyla iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama olduğu tespit edilmiştir. 5. K.T.Ü Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 17.03.2015 Tarihli Adli Raporu İle; ...'ın 04.02.2015 tarihinde ... içi trafik kazasına bağlı yaralanması sonucu meydana gelen arızasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek hafif nitelikte olmadığı, vücutta kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE 1.UYAP sistemi üzerinden yapılan taraf ayrıntılı sorgulama ekranında sanığın hükmün tefhim tarihinde cezaevinde bulunmadığı, sanığın 03.06.2020 tarihinde cezaevinden çıkış yaptığı anlaşılmakla, mahkemenin karar celsesinde hükmün tefhim edildiği anda sanığın Beşikdüzü Ceza İnfaz Kurumunda bir başka suçtan hükümlü olduğu ve duruşmada hazır edilmeyerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196 ncı maddesinin beşinci fıkrasına aykırılık nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bir kişinin ölmesine ve bir kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin yerinde olduğu ve sanık hakkında lehe hükümlerin değerlendirildiği anlaşıldığından, sanığın müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli, 2020/56 Esas, 2021/496 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.