12. Ceza Dairesi 2017/12334 E. , 2019/6955 K. Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Öldürme Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/1-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin, hükümlerin adli para cezasından iba…
**12. Ceza Dairesi 2017/12334 E. , 2019/6955 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Öldürme Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/1-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin, hükümlerin adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik hapis ihtaratına hükümde yer verilmemesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin gerektiği, olayın oluşu itibariyle sanıklara verilen hapis cezalarının paraya çevrilmemesinin gerektiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin tayin edilen cezaya, alt sınırdan uzaklaşılmasının doğru olmadığı, mahkemenin takdir hakkını doğru kullanmadığı, bozma kararından sonra Denizcilik mevzuatında yapılan değişikliklerin dikkate alınmadığı, sanık lehine olan bilirkişi tespitine yönelik değişikliğin dikkate alınarak yeniden bilirkişi raporu alınmasının gerektiği, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğu, bu raporlara dayanılarak müvekkiline kusur atfedilemeyeceği, müvekkilinin kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine karar verilmesinin gerektiği, mahkemece kusura esas teşkil ettiği kabul edilen asansör arızasını giderme görevinin ulusal sularda, müvekkili kaptana ait olmayıp donatana ait olduğu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun olmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, son raporda kusur verilmediğine, yük denge hesabını yapma görevinin birinci kaptana ait olduğu, müvekkilinin ise ikinci kaptan olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesinin doğru olmadığı, orantılılık ilkesinin göz önünde bulundurulmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, 2-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, “eşit olarak” alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (A) bendinin dördüncü paragrafına, "TCK'nın 52/3. maddesine göre adli para cezasına esas tam gün sayısının 2125 tam gün olarak belirlenmesine" ibarelerinin, (B) bendinin dördüncü paragrafına, "TCK'nın 52/3. maddesine göre adli para cezasına esas tam gün sayısının 3650 tam gün olarak belirlenmesine" ibarelerinin eklenmesi, hükmün yargılama giderlerine ilişkin paragrafında yer alan, "eşit olarak" ibaresinin "sebebiyet verdikleri oranda" olarak değiştirilmesi ve hükümlerdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 30.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.