10. Hukuk Dairesi 2017/4444 E. , 2017/5812 K. "" Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Dava, 5510 sayılı Kanunun 21/1. ve 76/4 maddeleri uyarınca davalı işverenden rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dairemizin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadak…
**10. Hukuk Dairesi 2017/4444 E. , 2017/5812 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Dava, 5510 sayılı Kanunun 21/1. ve 76/4 maddeleri uyarınca davalı işverenden rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dairemizin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. İnceleme konusu davada; davacı Kurum tarafından 05.05.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalıya ödenen gelir, geçici iş göremezlik ve tedavi giderinin tahsilinin istenildiği, mahkemenin davanın kabulü yönündeki ilk kararının Dairemizin 2013/2077 Esas, 2013/7085 Karar sayılı, 09.04.2013 tarihli ilamı ile maddi olaya uygun kusur raporu alınması, gerçek zarar tavan hesabı yapılması ve işverenin tespitine ilişkin davanın bekletici mesele yapılması gerektiği gerekçeleriyle bozulduğu, bozmadan sonra alınan kusur raporunda işverenin % 80, sigortalının % 20 oranında kusurlu bulunduğu ve bu kusur raporu esas alınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulduğu, bozma sonrası davacı vekili 12.12.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini arttırdığından ıslah ile arttırılan talebe göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan kusur raporunun maddi olaya ve mevzuat hükümlerine uygun olduğu, kusur oranlarının tespitinin yerinde olduğu görülmektedir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1948 gün ve 1948-10 Esas, 1944-3 Karar sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün bulunmadığından ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı, 06.05.2016 tarihli kararında bozmadan sonra ıslah yapılması halinde davanın tamamen değiştirilmesi imkanı ortaya çıkacağı ve bunun da kargaşalara, bitmeyen davalara neden olacağı, bozma kararı sonrasında ıslah yapılamayacağı ve 04.02.1948 tarihli 1948/10 Esas, 1944/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının değiştirilmesinin gerekmediği belirtildiğinden bozma sonrasında davacı Kurum tarafından ıslahla talep edilen kısım yönünden bir değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.