4. Hukuk Dairesi 2015/16586 E. , 2017/7956 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... Eğitim Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalılar Özel Gelişme Özel Eğt. Reh. Merkezi Ltd. Şti. ve ... aleyhine 24/06/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar veri…
**4. Hukuk Dairesi 2015/16586 E. , 2017/7956 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... Eğitim Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalılar Özel Gelişme Özel Eğt. Reh. Merkezi Ltd. Şti. ve ... aleyhine 24/06/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, davacı ... Eğitim Bakanlığı tarafından davalı özel eğitim kurumuna yapılan ödemelerin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı idare, davalı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi hakkında yapılan soruşturma sonucu tanzim olunan rapora göre, özel eğitim kurumlarının sadece onaylı programlar çerçevesinde hizmet vermesi gerekirken kurumun programında olmadığı halde 3 öğrenciye eğitim vererek 21.967,20-TL yersiz ödeme aldığının tespit edildiğini, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 13/3 maddesine göre öğrenci sayısının % 3 'lük kısmının ücretsiz okutulması gerekirken 2007 Ocak-2007 Haziran aylarına ait ücretsiz okutulması gereken 54 öğrenci karşılığındaki 18.662,40-TL'nin yersiz alındığını, yine Ocak 2008-Mayıs 2008 arası 19 kursiyere bireysel eğitim önerildiği halde grup eğitimi verilerek fazladan 3.696,84-TL alındığını belirterek, toplam 31.716,50-TL ödemenin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı vekili; 5580 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmelikte başvuru şartlarının düzenlendiğini, yapılan ödemelerin yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu, dava konusu olaylarla ilgili tüm çalışma cetvelleri ve eğitim programlarının davalı tarafından ... Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün onayına sunulduğunu, söz konusu programın davacı idare tarafından onaylandıktan sonra uygulanmaya başlandığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, eğitim için özürlü sağlık kurulu raporlarına göre hareket edilmekte olduğu, 3 öğrenciye sınır zeka eğitimi konusunda ders verildiğinin davacı tarafından da kabul edildiği, davacının 5580 Sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanunu'nun 13/3 maddesine göre öğrenci sayısının %3'ü oranında ücretsiz öğrenci okutmadığından bahisle yersiz ödeme alındığı iddiasının; ücretsiz eğitim talebi ile bir başvuru olduğuna dair dosya kapsamında bir delil bulunmadığından yerinde olmadığı, ayrıca davacının bireysel eğitim önerilen 19 kursiyere grup eğitimi vererek fazla ödeme aldığı iddiasının yerinde olmadığını, zira davacının davalı öğrencilere grup eğitim verildiğini kabul ettiği, davalının öğrencilere verdiği grup eğitim bedeline hak kazandığı, aksinin kabulünün davalı tarafından bedelsiz eğitim anlamına geleceği gerekçesiyle davanın reddine karar vermitir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; mahkemenin 28/12/2012 tarihli bilirkişi raporunu hükmüne dayanak aldığı anlaşılmıştır. Söz konusu bilirkişi raporunun incelenmesinde dosyanın easasına dair teknik bir inceleme yapılmak yerine tarafların iddia ve savunmaları özetlenerek ilgili mevzuat maddeleri de eklendikten sonra yargı kararlarına atıf yapılarak; üç ayrı sebebe dayalı alacak kalemi için verilen hizmetin kamu adına davacı tarafın kontrolüne tabi olduğu, hizmetin verilmiş olduğu, Devlet tarafından karşılanan eğitim desteğinin ücretsiz öğrencilerle ilişkilendirilemeyeceği, bireysel ve grup eğitimine ilişkin olarak ise hizmetin yapılmış olmasını esas alarak alacağın bulunmadığı ve davanın reddi gerektiği yönünde görüş bildirildiği görülmüştür. Dosyada mevcut bilirkişi raporu uyuşmazlığı çözecek nitelikte değildir. Davaya konu olay nedeniyle davacı idare müfettişlerince yapılan denetimler sonucu hazırlanan 28/12/2012 tarihli geniş kapsamlı soruşturma raporu ve eklerinin dosya arasına alınması, davalı kurumun dava konusu döneme ait MEB ile yapmış olduğu sözleşme veya çalışma alanını gösterir belgelerin de temin edilerek, özel eğitime ihtiyacı olan bireylerin alacağı destek eğitiminin türü ve süresi konusunda RAM raporunun belirleyici olduğu da gözetilerek her bir öğrenciye ait RAM raporları da dosyaya kazandırıldıktan sonra, dosyanın konusunda uzman bilirkişi heyetine tevdii ile talebe konu ödemelerin yapıldığı öğtrencilerin her biri için gün ve saat karşılaştırması da yapılarak dava konusu alacak dönemine ait yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında konusunda ayrıntılı, açık, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli rapor alınıp dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.