4. Hukuk Dairesi 2013/16012 E. , 2014/10039 K. "" MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 27/03/2013 NUMARASI : 2011/569-2013/234 Davacı R.. E.. vekili Avukat M. C.. tarafından, davalı Y.. Ö.. vd aleyhine 26/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz di…
**4. Hukuk Dairesi 2013/16012 E. , 2014/10039 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 27/03/2013 NUMARASI : 2011/569-2013/234 Davacı R.. E.. vekili Avukat M. C.. tarafından, davalı Y.. Ö.. vd aleyhine 26/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalı Y.. Ö.. tarafından kaleme alınan, davalı şirkete ait .. Gazetesi'nin 21/12/2011 günlü sayısında yayımlanan “French kiss” başlıklı köşe yazısında "N. efendim, Fransa bize akıl öğreteceğine Cezayir'de yaptıklarına baksınmış, alan razı veren razı, sanane, taaa Cezayir'den?, Allah'ın salağı" şeklinde ifadelere yer vererek kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir. Davalılar, dava konusu yazıda doğrudan davacının şahsına yönelik hiçbir bilginin yer almadığını, davacının adı, soyadı, makamı veya kimliğinin teşhisine imkan tanıyacak hiçbir veri ve bilginin bulunmadığını, ifadelerin davacıya yönelik bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece; dava konusu yazının davacının 17/12/2012 tarihinde gerçekleştirdiği basın toplantısındaki konuşmaları üzerine yazıldığı ve davacıya yönelik bulunduğu, bu nedenle yayında matufiyet unsurunun gerçekleştiği kabul edilerek yazıda kullanılan bazı ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Uyuşmazlık, davalı şirkete ait gazetede köşe yazarı olarak çalışan davalının 21/12/2011 günlü köşe yazısında, Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanı ve Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti Başbakanı olan davacı hakkında "Neymiş efendim, Fransa bize akıl öğreteceğine Cezayir'de yaptıklarına baksınmış, alan razı veren razı, sanane taaa Cezayir'den, Allah'ın salağı" şeklindeki nitelendirmelerinin ifade ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Tarafı olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesinde ifade özgürlüğü; "1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ulusal sınırlarla kısıtlanmaksızın, bir görüşe sahip olma, haber ve düşünceleri elde etme ve bunları ulaştırma özgürlüğünü de içerir. Bu madde Devletin radyo yayıncılığını, televizyon ve sinema işletmeciliğini izne bağlamasına engel değildir.